Αλεξάνδρα Ζερβού: Δυο ποιήματα
Ναυσικά (Οδύσσειας ν 197-187) Μικρόψυχοι, μικρόμυαλοι θεοί! Αυτός της θάλασσας, αν και προστάτης μας, μια μέρα θα μας τιμωρούσε, σύμφωνα με τον μυστικό χρησμό. Κι αυτό, μονάχα γιατί εμείς, θεοσεβείς,…
Ναυσικά (Οδύσσειας ν 197-187) Μικρόψυχοι, μικρόμυαλοι θεοί! Αυτός της θάλασσας, αν και προστάτης μας, μια μέρα θα μας τιμωρούσε, σύμφωνα με τον μυστικό χρησμό. Κι αυτό, μονάχα γιατί εμείς, θεοσεβείς,…
Η θλίψη σου (και η πρόοδός της) Πρώτα σε σκουντάει απαλά στον ώμο Κάποιος κοιμάται στα χαρτόκουτα Ένα γατάκι, τυφλό, παρατημένο στο διάζωμα ενός γρήγορου αυτοκινητόδρομου Η θλίψη σού δίνει…
Το «Εγκώμιο της Σκιάς» του Junichiro_Tanizaki ήταν η πρώτη αυθεντική γιαπωνέζικη ανάμνηση που μπορώ, αμυδρά να θυμηθώ. Ήταν μια έκδοση (μάλλον) σε βίπερ που εκείνα τα χρόνια γνώριζαν μεγάλη άνθιση.…
Είναι γνωστό πως η συχνή χρήση φθείρει. Αν για παράδειγμα φοράς ένα ρούχο καθημερινά, είναι βέβαιο πως στο τέλος γίνεται κουρέλι. Κάτι τέτοιο έχει συμβεί και με την περί ης…
Εσείς που ελέγχετε το Άπαν Εσείς Ιδιοκτήτες άδειων δοχείων και γεμάτων πιάτων Ναι σ’ εσάς μιλώ τους γελωτοποιούς της αγάπης που σας αρέσουν "τα χαριτωμένα" που ζητάτε "την ανακούφιση" των…
Μητέρα Τερέζα Ὤ, ὤ, Τερέζες, φώναξε ὁ ἐκταφέας τινάζοντας μὲ σιχασιὰ τὰ παντελόνια του, καθὼς ἕνα μιλιούνι κατσαρίδες χύθηκαν χαρχαλεύοντας μέσ᾿ ἀπ᾿ τὰ χώματα τοῦ τάφου. Παρακολούθησα μιὰν ἀπ᾿…
1 Τολμηρό ερώτημα Τον είδα μόνο στο νύχι του βράχου και το κύμα να ρεκάζει με τα μαλλιά λευκά αθύρματα στον άνεμο Πλησίασα κι άκουσα να λέει με φωνή στεντόρεια…
Όταν τον έφεραν ήταν τυλιγμένος με επιδέσμους. Ένας τραυματίας όπως τόσοι άλλοι. Τροχαίο. Κακώσεις στο σώμα. Ο εγκέφαλος με σοβαρή βλάβη. Ένα γλυκό Αυγουστιάτικο απόγευμα, που ο ήλιος μέλωνε…
Κάθε Κυριακή η Μπέρτα και ο Ματίας έφευγαν για τον γιο τους. Η Μπέρτα έφτιαχνε σάντουιτς, έβαζε τσάι στο θερμός και έδενε προσεκτικά με σπάγκο μια σκούπα. Έπαιρνε, για κάθε…
Γη, γη στριφογυρίζεις στο καρουζέλ σου προς τον αφανισμό μέχρι τις ρίζες σου κάνεις τους ωκεανούς σάλτσα παχιά σαπίζεις στις σπηλιές σου γίνεσαι αφοδευτήριο. Τα δέντρα σου καρέκλες παραμορφωμένες.…
O διάλογος Φaίδων είναι ίσως το πιο συγκινητικό έργο του Πλάτωνα, καθώς σε αυτό περιγράφεται η τελευταία ημέρα της ζωής τού Σωκράτη· οι συνομιλίες του με θέμα την αθανασία της…
Σαν τα μικρά γατιά που πετιούνται ξαφνικά στις λεωφόρους Σαν τα γυμνά μωρά που ξυπνάνε ξαφνικά μες στον χρόνο Σαν κι εμένα https://youtu.be/h7FOq-nBrNg