Έφη Φρυδά. Δύο ποιήματα

Ο χρόνος, έστω με τη μέθοδο των βρικολάκων   Ο χρόνος εν αγνοία μου καθώς οδηγώ τη μέρα μου σε μηδαμινές ασχολίες-ογκόλιθους επιχειρώντας να φτερουγίσω ανάμεσα σε μολυβένια χαρτιά ν’…

0 Comments

Γιώργος Μεταξάς: Στο σπίτι των πνευμάτων

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ Μια αγέλη με αδέσποτα ζυγώνει η φαντασία φτερουγίζει σιωπηλά ένα αστέρι τρεμοσβήνει ντροπαλά στο ξύλινο σαν κάθομαι μπαλκόνι. Τα πνεύματα τις νύχτες χρωματίζουν, γλυκά συνομιλούν με…

0 Comments

Γεωργία Δεληγιαννοπούλου: τρία ποιήματα

ΙΟΥΛΙΟΣ Ανάργυρο  το πρωινό παραδομένο Στην πλησμονή των τζιτζικιών Ανεξαργύρωτου  Ιουλίου του Πρώτου  σώμα Διαρκές αβέβαιο Ένα σήμερα Φωτός  χρυσού νομίζω Αυτό που σε καίει όταν κλαις   ______  …

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Εξομολόγηση ανωνύμου τινός…

Εξομολόγηση ανωνύμου τινός…   Σκέφτομαι συχνά Πώς τις πραγματικά δύσκολες Μέρες τής ζωής μου Διαχειρίστηκα τις καταστάσεις Σαν να αυτοσχεδιάζω Σε άγνωστο θεατρικό έργο Με ξένους ηθοποιούς Που μιλάνε διάφορες…

0 Comments

Θωμάς Στύλος: τρία ποιήματα

Παραγεγραμμένοι καιροί Σε γέφυρες στάθηκα κοντά και δεν πέρασα απέναντι μόνο τα ποτάμια κοιτούσα που βιάζονταν γιατί δεν ήξεραν τίποτε για τη θάλασσα. Σαν χαρταετός το δοκίμασα κάποτε σε καιρούς…

0 Comments

Αντωνία Ματσίγκου: δυο ποιήματα

 Μάθημα χωροταξίας    Ανέκαθεν υπήρξα φύση ρομαντική. Το αστικό περιβάλλον με εκπολιτίζει βάναυσα. Κατά καιρούς απολυτρώνομαι με μικροδόσεις επαρχίας. Η γεωργική ενασχόληση ζυμώνει ενδόμυχα πρόσφορα για τους ευτυχισμένους.   Στέκομαι…

0 Comments

Χαρούλα Βερίγου: Ασυμμετρίες μνήμης –  (Μικρός ποιητικός κύκλος)

Ι. Ρωγμές στον χρόνο   Κορνίζες. Δεν λείπουν τα πρόσωπα, λείπει μόνο ο χρόνος.   Μια ανάμνηση ρίχνει άγκυρα στα όνειρα, βουλιάζει σιωπηλά.   Πρώτο φιλί, χωρίς προοπτική δεν ήταν…

0 Comments

Γιώργος Κ. Μύαρης: ΕΡΗΜΟΤΟΠΟΣ* ΦΛΕΓΟΜΕΝΟΣ

Η Αρχή (η Ανωτάτη βεβαίως Αρχή!) παίρνει κάρβουνο απ’ τις παλιές τις ατμομηχανές Φροντίζει για την απόδοση δικαιοσύνης, αφού οι σκοτωμένοι αδυνατούν να αποσείσουν τα όσα τούς φορτώσαν, τα θανατερά,…

0 Comments