Το ζεύγος Αρνολφίνι   Στο πράσινο νερό που φόρεσα, κολύμπησα άθελα μου, στη μαύρη κάπα σου, ο δρόμος παραιτείται,   ενώ οι ιδανικές παλάμες μας ομολογούν, το φως που έχουν…

Η ΔΗΜΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΠΙ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟΥ                    Στον Ν.Β.   Εν αρχή ήταν η αρχή βγαίνοντας διστακτικά μέσα απ' το τίποτα: από ένα στρώμα σκοταδιού παχύ με κηλίδες κόκκινες, όπως π.χ.…

Η  ΓΛΥΚΕΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ   Όταν το γκρίζο αγκαλιάσει το στερέωμα και η βροχή νοτίσει το χορτάρι οι άνθρωποι χαίρονται κρυφά.   Μέσα στην ησυχία και την γλυκειά προσμονή…

ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΕΣ   Μου 'λεγες πως οι τοίχοι έχουν αυτιά κι εγώ χαιρόμουνα που κάποιος θα μπορούσε να μ' ακούσει. Από τότε έμαθα να κλείνομαι σπίτι νωρίς. Ξεκρέμασα τα κάδρα για…

  ΠΙΝΑΚΙΔΑ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥ Μην μου ξαναπείς να έρθω στα όνειρά σου Ξέρω απ’ την αρχή πώς τελειώνουν. Τρως αμίλητος στο τραπέζι απέναντί μου Και πάντα κοιτάς τη σκιά μου στον…

ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗ ΑΓΑΠΗ/ ΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ   “Σε αγαπώ απροσδιόριστα” είπες. Ακόμα δεν ήξερα ποιος μιλούσε σε ποιον.   Είκοσι χρόνια κάποιος Σε περιμένει προσηλωμένος ίσως να ήμουν εγώ γνώριζα πως θα έρθεις.…

Στον τελευταίο σταθμό της δεκαετίας ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες (…) Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσουν. Γιώργος Σεφέρης, Τελευταίος σταθμός, Ποιήματα, Ίκαρος   Τριάντα μία Δεκεμβρίου. Έντεκα…

 ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΜΟΥ   Οι λέξεις μου δεν βγαίνουν εύκολα στις κρίσιμες στιγμές σαν άσσος από το μανίκι μου. Το αίμα μου όμως  είναι πληθωρικό και σε λίγες μόνο στιγμές…

Ο ΧΡΟΝΟΣ Ο χρόνος σκόνη στα μπαλκόνια και στα κάγκελα, Πάνω τους γράφουν τα ιερογλυφικά τους Τα περιστέρια. Ο χρόνος πάχνη, χιόνι στις σκεπές, Μάταια τα χελιδόνια προσπαθούν Να φτιάξουν…

ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ουδέν κρυπτόν εκεί – κατάχαμα – τους βρήκαν τεφρωμένους και γύψο χύσαν στα σφιγμένα μέλη να σαρκωθεί ο σπάνιος σπαραγμός τους   Ο ένας – είπαν – θα’…