ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Είμαστε στη θάλασσα Βαθιά, κάτω απ’ το νερό Οι δυο μας. Συνήθως το φοβάμαι το νερό, Αλλά όχι τώρα. Αναπνέουμε κανονικά, χωρίς μάσκες, Ή έτσι μου φαίνεται τουλάχιστον.…

              ΟΔΟΣ ΦΑΙΣΤΟΥ  Πράσινες, ολοφούντωτες οι τρεις μαγνόλιες στη σειρά. Χάρμα ματιών στο πεζοδρόμιο το άχρηστο, αφού ανύπαρκτοι οι πεζοί στο δρόμο εκεί. Παχιά, γυαλιστερά, μεγάλα φύλλα στα κλαριά, στις…

ΓΡΑΜΜΑ  ΣΤΟΝ ΜΑΚΡΙΝΟ ΑΠΟΓΟΝΟ                                                  Απόγονέ μου  μακρινέ αυτό το γράμμα είναι για  σένα   Αυτό το ποίημα.   Τα χρόνια που έζησα σ’αυτή τη γη έχουν περάσει.  …

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ   Σου στέλνω το πρώτο και τελευταίο μου γράμμα, όχι για χαιρετισμό ούτε για στερνό αποχαιρετισμό, παρά για την αλήθευση εκείνου του μηνύματος που μας έστελνε η ζωή…

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ   (Απόκριση στο ‘Οι Νέες Εμπειρίες’ του Peter Handke)   Πού και πότε κάτω από ποιες συνθήκες για πρώτη φορά έκανα τούτο ή το άλλο αναρωτιέσαι στις νέες…

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ Είσαι μπροστά μου Δεν στηρίζομαι πάνω σου Δεν σε αγγίζω καθόλου, το βλέπεις και ναι, το ξέρω, χαίρεσαι! Σαν να 'σαι από ακριβό γυαλί, μη σπάσεις στο…

ΧΡΥΣΟΡΡΗΜΟΣΥΝΗ*  Λιγόλογη και μετρημένη  και μ΄ένα τεντωμένο δάχτυλο που ακύρωνε τις φράσεις της, επί δεκαετίες  ενηλικιωνόταν. Κόσμια και σιγανή, συμπύκνωνε το βιογραφικό της σε μια μοναδική  παράγραφο κι ας είχε …

Yucca gloriosa   Μετακομίζοντας μας χάρισες τη γιούκα που κοσμούσε το μπαλκόνι σου.   Φυτό ανθεκτικό·  ιδανικό για χώρους εξωτερικούς· εξίσου απειλητικό και αδιάφορο –όπως οι περισσότεροι τριγύρω· άγκυρα τόσο…

Ξημέρωμα στην Ιντλίμπ   Τόσος σωρευμένος πόνος Σε ερείπια πόλεων οδύνη τόση Κραυγές, οιμωγές, θάνατος Και πατημασιές πολέμου πάλι;   Ξύπνησα με φοβερές βροντές και λάμψεις Κι άκουσα του παιδιού…

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ         Στον δικό μου Βρεττάκο   Κυρ Νικηφόρε μου Θέλω να ξέρεις πως επιτέλους έφθασα στην Πλούμιτσα! Στο μέτωπο πυξίδα έχοντας τον ήλιο του μεσημεριού και…