ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ Ακόμη μία μέρα, σπούδαγμα αρετής και άσκηση ευθύνης. Επίγνωση η σεμνότητα κι ο σεβασμός καθήκον, ο λόγος διαυγής και σύστοιχος της σκέψης, οι προσφωνήσεις άνθισμα και οι σχέσεις αρμονία.…
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Γνώριζε μια μοναδική ιστορία, αλληγορία διδακτική, που την επαναλάμβανε με λιγοστές παραλλαγές, μήπως και συνετίσει τη θυμωμένη ανήλικη. Ήταν για μια σεμνή που προχωρούσε. Και μια ακατάστατη, σαρκαστική…
H ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΟΥ ΛΟΓΟΥ Λόγος καθαρός είναι η ποίηση οι όμορφες λέξεις χορεύουν βαλς οι σημασίες υποτάσσονται στη μελωδία κι ο στίχος αρμονία, συχνά και με νόημα που κρύβεται…
ΟΦΕΙΛΕΣ Μπορεί να μοιάζουν τίποτε όλα αυτά: να γράφεις και να σε διαβάζουνε πέντε-έξι, να σιωπάς και να νομίζουν πως κραυγάζεις. Όπως, ωστόσο, κι αν το δεις, είτε αυτόκλητος…
Κόκκινη σημαία Και τώρα που κατέβηκαν τα σύννεφα βαριά πάνω στο στήθος μας άλλη επιθυμία δεν έχουμε παρά μια κόκκινη σημαία στο κατάρτι του επόμενου καλοκαιριού σφιχτά να κλείσουμε…
Δέντρα Δέντρα! Μαλλιά των εγκάτων της γης ρίζες ζωής με θέλγητρα, βότανα ίασης δέντρα από αγάπη και χρόνο χιλιάδες στρώματα ζωής, μεταφραστές φωνών των πτηνών οι πρωινές οι τελετές…
Απόψε ο ύπνος θα έρθει όπως στα παραμύθια. Θα είναι βαθυγάλαζος σαν τη γη από το διάστημα, κεντημένος με ασημοκλωστή, σαν τον ιστό της μαύρης αράχνης σε χιόνι απάτητο. Θα…
ΤΑΠΕΤΣΑΡΙΑ ΤΟΥ ’70 Στο παιδικό δωμάτιο ταπετσαρία του Εβδομήντα. Δωμάτιο βορινό, γεμάτο υγρασία. Να μένουνε στεγνά τα όνειρά μας. Να κρύβει τους κακοσοβαντισμένους τοίχους, μην αντικρίσουμε –μικρά παιδιά– τον Χρόνο…
Προσγειώθηκες και στάθηκες Ισορρόπησες στην επιφάνεια του νερού Θαυμαστή θεά. Δεν ήξερα τίποτα για τον δράκο μέσα σου Η δική μας γλώσσα δεν προδίδει Υποψία καμιά για την ιπτάμενη θηριωδία.…
Φλογάτες λεύκες Ανεβαίνουν στα ύψη Φθινοπωριάζει --- Με κίτρινο φως Ο Σεπτέμβρης ξανά Βρέχει δάκρυα --- Εποχή μήλων Το φως κύλησε δίπλα Κι εσύ λείπεις --- Οκτώβρης…
[Ό,τι σώθηκε από ποίημα ξεχασμένο χρόνια] Συντρόφισσα Μούσα Σε συναντώ στα δεκάξι μου με συντροφεύεις πάντα μιλάς κάθε μέρα μέσα μου ψιθυρίζεις τους ρυθμούς και τις λέξεις ξέρω πως…
Η ΜΕΓΑΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Μαζεύτηκε η μεγάλη οικογένεια. Εγώ στο τζάμι κολλημένος σαν χειμωνιάτικη μύγα. Έφτασαν όλοι από μακριά. Τόσος δρόμος μακρύς μες τη λάσπη. Κοιταχτήκανε---δεν είχαν τι να πουν. Οι…
