Εν αρχή ην ο Λόγος   Πιο πέρα από τ' αλφαβητάρι άσπρα βότσαλα Για γράμματα τα πιπιλάς ύστερα φτύνεις λέξεις στα κύματα που σε κοιτάζουν Κάτι παράξενα πουλιά παίρνουν τη…

Όχι, δεν ήταν τόσο η παρέλαση ούτε η κόκκινη πομπή που τον οδήγησε εκεί ζερβά που κάθονταν οι των Ρωμαίων βασιλείς· ούτε που αντηχήσανε στον θόλο οι ύμνοι τους αλλόκοτοι…

ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΕ ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ   Τα λουλούδια δεν κοιμούνται τη νύχτα.   Ροκανίζουν τα σκοτάδια των ερωτευμένων,   αναμετριούνται με τις σκιές και λούζονται στο φειδωλό φως των αστεριών   προετοιμάζοντας…

 Το τέλος της ευτυχίας   Τον θρηνούσε όταν πέθανε, αλλά εκείνο που θρηνούσε -στην ουσία- ήταν το τέλος της ευτυχίας που ένιωθε όταν τον αγαπούσε.   Θυμόταν πως δεν την…

1   Κάτω από τον άθεο γλόμπο με τις παλάμες ανοιχτές πάνω στο τραπέζι περιμένουν τις καμπάνες του επιταφίου να σηκώσουν το μυρωδάτο φέρετρο στους ώμους. Ύστερα απ’ την εξομολόγηση…

Nature morte     Πάλλεται το μαχαίρι, ανεβαίνει, περιίπταται Αλλάζει ξαφνικά κατεύθυνση Στέκει, στοχεύει, εφορμά, καρφώνεται στο κέντρο   Πάλι στο κέντρο των κύκλων των αθέατων Δονείται,  ζζζννν   Δεν…

Η ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ Περίμενα ο πατέρας να παραιτηθεί, όταν του ζήτησαν  να θυσιάσει το παιδί του. -Μου είχε μεγάλη αδυναμία τόλεγε παντού-. Κι η μάνα μου, μες στην τρελή χαρά, να…

ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ Καθώς το σκοτάδι απλώνεται πάνω στην πόλη Θ' αρχίσεις πάλι εκείνο το παράξενο παιχνίδι των λέξεων πάνω στο χαρτί. Χωμένος στην έρημη γωνιά σου θα κρυφτείς ξανά…

ΕΓΩ ΦΕΥΓΩ ΜΕΝΕΙ Ο ΚΗΠΟΣ ΜΟΥ                    Με τον τρόπο του Carlos Castaneda   Έρχεσαι και χορεύεις στη θανή σου σε τούτη την ακτή στο τέλος της μέρας.  Καθώς…

Ο ΗΡΩΑΣ   Είχαμε έναν ήρωα στο σπίτι. Αόρατος και διαφανής περνούσε, σκιά που δύσκολα χαμογελούσε.   Σκυμένος του σταυρόλεξου τον γρίφο να λύσει. Αυτό μονάχα τουχε μείνει γιατί δεν…

Συμβαίνει    Sms, email, viber, f.b., twiter, instagram και όλα τα συναφή. Να η συντροφιά του ανθρώπου στον 21ο αιώνα. Η παρηγοριά του ‘κλίκ’. Απροσώπως ελκυστική, παραπλανητικώς συντροφική, απλόχερα παρούσα…

Χωρίς   ωράριο πλήρες ,  δίδασκε σε Γυμνάσιο κοριτσιών. Τραγουδούσε  τις Κυριακές στο εθνικό Ωδείο.  Ακροατήρια πολύ βαριεστημένα!  Αλλοίωνε τις  ιστορίες της, να ζωηρέψουν:   -« Μονάχη της , όλο φοβέρες…