Γιάννης Κονδυλόπουλος: Εννέα χάικου
Καθ-ηλωμένοι 1. Γύρω η ήττα. Κάθε της ταυ καρφί στη μια παλάμη μας. 2. Το κροτάλισμα: «Φάλτσο τραγούδι θα ’ναι» είπες, μα έσφαλες. 3. Ένας πύραυλος στο…
Καθ-ηλωμένοι 1. Γύρω η ήττα. Κάθε της ταυ καρφί στη μια παλάμη μας. 2. Το κροτάλισμα: «Φάλτσο τραγούδι θα ’ναι» είπες, μα έσφαλες. 3. Ένας πύραυλος στο…
Θραύσματα Δες! σου είπα κάποτε με στόμφο Δες! Το βλέμμα όμως δεν αρκεί δε φτάνει Το βλέμμα είναι συντριβή Κομμάτια σκόρπια ο κόσμος τώρα Πώς να συνθέσεις πάλι το…
The winter Η γυναίκα ξύπνησε πένθιμη Όλη τη νύχτα αλυχτούσε ο σκύλος Όλη τη νύχτα αόρατη πεταλούδα Πετούσε πάνω στα κλειστά βλέφαρά της Στα χαμηλά φώτα της επαρχίας…
Juliette has a gun Φρυκτωρίες πυγολαμπίδων που φέγγουν μύθους Στίλβει το γιασεμί στης νύχτας τον Καιάδα. Πάλι στο μπαλκονάκι σου Τζουλιέττα υδραργυρίζεις Κι εγώ, διαγώνια με υφαίνω στις σκιές…
Ένστολοι κι ένοπλοι παρήλασαν. Ο δήμαρχος, πλειοψηφίσας κι επανεκλεγείς, εκφώνησε τον πανηγυρικό της μέρας, με λάθη γλωσσικά κι ασυνταξίες. Επήνεσε την αναβάθμιση της χώρας που βρίσκεται στην πιο σωστή πλευρά…
THE FALL OF HISTORY Πετούν οι μέρες αποδημητικά και μένουν πίσω οι πόλεμοι στους χειμώνες της μνήμης κοκκινίζουν τα δάση απ’ τα πυρά κιτρινίζουν τα φύλλα από τον τρόμο…
ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ Σ’ ΑΛΛΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ Έβαλε τ’ όνομά του σε ένα στίχο επάνω τότε που πήρε την απόφαση να μνημονεύσει ποιητές και στίχους που τον έθελξαν. Μια πόλις με…
Έμπλεοι τεχνητής νοημοσύνης, υπνωτισμένοι και σ’ ευθεία γραμμή, να προχωρούν με βήμα λιτανείας, εικόνων και παραγγελμάτων καταναλωτές, σχοινοτενών ομιλιών ακροατές. Και μικρογραφημένοι, να χωρούν σε νούμερα στατιστικών και προγραμμάτων, άφυλοι…
Στην αρχή απευθύνεται στους οικείους του. Του θυμίζουν τα λόγια του Χριστού: Οι οικείοι σας είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί σας. Ύστερα τηλεφωνεί σε γνωστούς και φίλους. Άλλοι γελάν αμήχανα…
Την Κυριακή το απόγευμα μια έκθεση της έμεινε να γράψει βαριόταν όμως βγήκε να παίξει στη γειτονιά μα βρώμισε το καλό της φόρεμα λεκέδες κόκκινους το γέμισε τις κόρες των…
Αυτό μόνο Ρούχο παλιό το σώμα με στενεύει. Κουρέλι η ψυχή μου και παγώνω. Ζωή σε στάση που όλο λιγοστεύει. Να κλάψω θέλω τώρα‧ αυτό μόνο. Σάπιος ο κόσμος θάνατο αναδίδει.…
Η γιορτή τέλειωνε πάνω στο σερβάν. Γλιστρούσε μακριά η μουσική τους. Η μιμόζα στο στεγνό βάζο δεν προσπαθούσε καν να πουδράρει τη μύτη της. Το αντισκορικό στις ντουλάπες είχε απορροφήσει…