αυτοί καλά· εμείς;     Όλα ξεκίνησαν από ένα κόκκινο αρράγιστο νόστιμο μήλο το ΄δωσε η Χιονάτη σε μια Σταχτοπούτα ξυπόλητη έτρεξε στον χορτοφάγο λύκο κείνη την ώρα έπαιζε με…

Κατά τις γραφές   της ανήκε ένα μερίδιο απ'το σώμα και κάτι απ'το αίμα του Κυρίου Στα στρατόπεδα έτυχε να επικαλούνται τ ‘όνομα της νύχτες άγρυπνες δίχως φρουρές στα Δέλτα…

 ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ   Όσο ζούσες μαζί μας Έκρυβες με τις πλάτες σου Το οχληρό τοπίο Τα κακώς κείμενα όλα Και τον θάνατό μας   Που πηγαινοέρχεται τώρα Ξεθαρρεμένος Κοιτώντας μας…

Σύγχρονο παραμύθι   Πρίγκιπες  πουθενά μας  ξέμειναν τα ξίφη πεντάμορφες  περίσσιες με γέλιο μορφασμό και παγωμένο βλέμμα   Σαν δράκοντες κοιμόμαστε  με μάτια ανοιχτά Όταν ξυπνάμε τα σφαλάμε με μάνταλο…

Το τελευταίο ταξίδι   Τρέχει το τρένο στις σιδερένιες ράγες, τις πληγές του κρύβει στο ρυθμό μιας επανάληψης, χωρίς σταματημό. Τικ, τακ τοκ, –τικ, τακ, τοκ κι ο ήχος χάνεται…

ΛΕΥΚΟΣ ΘΟΡΥΒΟΣ   Τ’ αυτί μου ακουμπά στου νερού το λευκό θόρυβο. Στης σκέψης το λευκό καλπασμό ‘’Τρέχει- τρέχει το νερό’’ ‘’Πάρε με στα κύματά σου στα στριφογυρίσματά σου’’ Μεγάλε…

   ΟΤΑΝ ΘΥΜΩΝΕΙ Η ΣΑΠΦΩ   σκιδναμὲνας ἐν στήθεσιν ὄργας μαψυλάκαν γλῶσσαν πεφύλαχθαι   «ὅταν ἡ ὀργὴ τὰ στήθη σου ταράζει, ἀπὸ τὴ γλώσσα, ποὺ σὰν σκύλος ὑλακτεῖ, φυλάξου.»  …

Παλαιοί λογαριασμοί      Όχι, είμαι καλά Και το «λυρικό Εγώ» μου καλά είναι και αυτό Δεν κάνουμε πια επίκληση στην Λογική των Διαφωτιστών Δεν λέμε «σκέφτομαι άρα υπάρχω» Μας…

Αληθινή φαντασία       Φαντάσου στον τοίχο να κρεμόταν μια ζωγραφιά μεγάλων Να έδινες στα χέρια τους χρώματα Κι αυτοί στο λευκό να ζωγράφιζαν σκιές .   Φαντάσου στα…

Σμῆνος σὲ καμπυλώδη ἀπογείωση                                                  Πολὺ θὰ ἤθελε νὰ γίνει Ἄλφα μηνῶν                         ἀγάπη                         ποὺ κάποτε κάποτε μετεωρίζεται             σμῆνος ἐνδημικὸ πάνω ἀπ΄τὴ λίμνη, εὔπλαστο σῶμα νιογέννητου Γενάρη…

  Ξεστόλισμα   Περάσαν οι γιορτές, όπως κάθε φορά, άλλωστε γρήγορα Ξεστόλισμα τώρα πρώτα την μπάλα απ΄ την Ουτρέχτη κείνη που έφερε ο Ηλίας και έκανε τόσο δρόμο ύστερα τις…

I. ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ Τα μαύρα μαλλιά της σκεπάζουν το πρόσωπο τα βάτα της λίμνης στοιχειώνει η οργή η πανσέληνος αναταράζει τα πεύκα, επιστρέφει απ’ το μέλλον νεκρή, βιασμένη η λευκή…