Γιώργος Μουφτόγλου: δυο ποιήματα
ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ Ίσως πρέπει ν’ ανταλλάξουμε ματιές, αν δε το κάνουμε ήδη. Μου είπες: «Εμείς οι δύο είμαστε γεννημένοι για μεγάλα πράγματα». Δεν έδωσα σημασία. Ήξερα πως, μετά από…
ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ Ίσως πρέπει ν’ ανταλλάξουμε ματιές, αν δε το κάνουμε ήδη. Μου είπες: «Εμείς οι δύο είμαστε γεννημένοι για μεγάλα πράγματα». Δεν έδωσα σημασία. Ήξερα πως, μετά από…
Κερύνεια Αφήστε με να μιλήσω για τα σιωπηλά, τ’ αμελημένα, τα παραμελημένα, για τα χαζά και τ’ άμορφα και τα βαθιά, τα ενδότερα, τα ψηλαφητά, τ’ ανομολόγητα, τ’…
ΔΙΔΥΜΕΣ . Το χάραμα μουντό κρανίου τόπος για μελλοθάνατους. Κουκουλοφόροι μισαλλόδοξοι εκτελεστές ντυμένοι στα χρώματα του θανάτου με μίσος ακονίζουν μαχαίρια Μα αυτή, μητριαρχική γυναίκα αρχέγονη ουσία του πνεύματος σε…
ΧΕΡΟΠΟΔΑΡΑ Μεγάλωσαν τα χέρια μου. Τα νεαρά μου πόδια τα σέρνουν στη θάλασσα. Τους ζητιανεύουν, πάλι, το κολύμπι, να τα ταξιδέψουν -με τις απλωτές χεριές τους, κι αυτά να…
Γι’ άλλη ποίηση Τ’ ανέφικτου τώρα Πορευόμαστε Αυγή κι αφρός Το κατάρτι του ήλιου Πλέει στο νερό Ονείρων πάθη Αμπέλια και ψαράδες Ποίησης καμβάς Να η θάλασσα…
Μετά τις μάσκες: τρεις στιγμές του Ελπήνορα Αυτός Μετά τις μάσκες. Όπως ο πλάτανος στο τέλος του Γενάρη. Αυτός και αυτή Τον άκουγα, μήνες ολόκληρους,…
1 Ευλογημένο στους αιώνες των αιώνων το όνομά σου! Πράσινο βαθύ, υποτακτικό το βλέμμα σου. Μαλάσσει πόνους και την φυματίωση της ίριδας. Καταπραΰνει την αυτοχειρία του νερού, καθώς γίνεται…
ΕΓΩ ΦΕΥΓΩ ΜΕΝΕΙ Ο ΚΗΠΟΣ ΜΟΥ Με τον τρόπο του C. Castaneda Έρχεσαι και χορεύεις στη θανή σου σε τούτη την ακτή στο τέλος της μέρας. …
TΟ ΒΑΡΟΣ ωριμάζει στη σιωπή όπως και η γλύκα, ο αδήλωτος χρόνος δεν καταγράφεται σε λόγια αλλά βιώνεται με το βάθος της στιγμής που υποδιαιρέσεις δεν γνωρίζει. Στη σιγαλιά…
ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ * ************************************** Ψιθυρίζουν το Κύκνειο άσμα την εποχή των Κομνηνών και των Παλαιολόγων αργότερα. Οι θρόνοι έγιναν καρέκλες απλές με λεπτό αστράγαλο. Βυζάντιο. Μια υπόσταση αδύνατη σκύβει σαν…
ΕΡΩΤΕΣ I Ἀπὸ φωτιὰ κι ἀπὸ δροσιά, ὡραῖα ζυμωμένη, μέσα σὲ πέπλο ἄλικο ἀντάμα μου βαδίζει. Σὰν τὸ κρουστάλλινο νερὸ φαντάζει ἡ Ἑλένη ποὺ σκύβω γιὰ νὰ δροσιστῶ καθὼς…
ΙΟΥΛΙΟΣ Συνώνυμοι; Αντώνυμοι; Ποιος δίνει ετούτο το ρυθμό στων χαρακτηρισμών τις σωμασκίες; Το χωραφάκι αυτό απέναντι απ' το παράθυρό μου σφίγγει τα δεμάτια του μες στη χρυσή αγκαλιά του.…