ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΡΩΓΜΗ
το μελλοθάνατό τους βλέμμα
λαμπρό το αύριο το δικό μας
με αυτοθυσία προδικάζει
και τώρα
ύστερα από χρόνια
-σβησμένος φάρος-
κενή η δική μας η ματιά
το δοξασμένο παρελθόν τους
σε μια παλιά φωτογραφία
με πίκρα αμήχανη κοιτάζει
το άδικα ξοδεμένο θάρρος
θρηνούμε
που φέγγει
λίγο προτού τους πάρει ο χάρος
το σκυθρωπό το μέτωπό μας
η ίδια πάλι
πάντα επίκαιρη ρωγμή
χαράζει:
για πόσο άραγε ακόμα
με αγιάτρευτο εθνικό πένθος
αυτού του πληγωμένου τόπου
το μέλλον
θα μοιάζει;
κ.β. 2/26
