Loading...

Ετικέτα: μνήμη

Κωστής Ζ. Καπελώνης:  Δράματα και κωμωδίες εποχής

Οι εποχές έχουν ένα ελάττωμα. Απαιτούν μνήμη και καταγραφή, που ο καθένας, κατά τη δύναμη του, διατηρεί ή αποκαθιστά. Όμως πληγώνουν κιόλας, όταν αναπαρίστανται με ασέβεια και προχειρότητα, από λογής [ … ]

Αριστούλα Δάλλη : Χλόη Κουτσουμπέλη, «Η γυμνή μοναξιά του ποιητή Όμικρον», ποίηση, εκδόσεις  Πόλις  2021.

 Τα πολλά  πρόσωπα του Ποιητή.   Δεν είναι η πρώτη φορά που η ποιήτρια Χλόη  Κουτσουμπέλη μας εκπλήσσει με την γραφή της  και την ξεχωριστή προσέγγιση  του ποιητικού αντικειμένου . [ … ]

Δάφνη Μπιτζάρου: Η ιστορία μιας ιδέας: Η βιβλιοθήκη ως ιδέα (Μέρος Β)

Η γνώση είναι σα νόμισμα που η ύλη του μένει άφθαρτη ακόμη και αν υποστεί τις πιο αισχρές συναλλαγές…» (Ουμπέρτο Έκο, Το Όνομα του Ρόδου, Αθήνα: Εκδόσεις Γνώση, 1985, σελ. [ … ]

Ζωή Κατσιαμπούρα: Γιώργος Θεοχάρης: Δίφορη μνήμη, εκδόσεις Πόλις  

Με τον φακό της μνήμης   Ο Γιώργος Θεοχάρης (αν δεν μου έχουν διαφύγει ουσιαστικές πληροφορίες), είναι ποιητής, ανθολόγος ποίησης και εκδότης του περιοδικού Εμβόλιμον. Δηλαδή είναι ένας γενναίος άνθρωπος [ … ]

Μαρία Τσάτσου:  Ιωσήφ Βεντούρας, Τα ποιήματα του Πέτρου Αλώβητου

Ένα άλμα στην ποίηση και την ιστορία είναι «Τα ποιήματα του Πέτρου Αλώβητου» του Ιωσήφ Βεντούρα.  Στη Βαθυστόχαστη αυτή σύνθεση, κοσμογονία, μυθική διάσταση και ιστορικότητα συμπλέκονται.  Ο χρόνος εκτείνεται ατέρμονα [ … ]

Λιούις Κάρρολλ: Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων – Μέσα απ’ τον καθρέφτη (απόσπασμα). Μτφρ: Παυλίνα Παμπούδη

…………………………………………………………………………….  «Θα μπορούσα να σε προσλάβω ως καμαριέρα… Με μεγάλη χαρά» είπε η Λευκή Βασίλισσα. «Δυο δεκάρες τη βδομάδα και μαρμελάδα κάθε δεύτερη μέρα». Η Αλίκη δεν μπόρεσε να συγκρατήσει [ … ]

Παυλίνα Παμπούδη: ένα κείμενο στη μνήμη του Ποιητή Τάσου Λειβαδίτη (20/4/22 – 30/10/88)

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ   Απόπειρα συνάντησης   Ο μεγαλόσωμος άντρας άνοιξε λίγο την πόρτα και μου μισοφανερώθηκε· έβλεπα μόνο την αριστερή του πλευρά. (Από εκείνη τη βροχερή μέρα συνεχίζει πάντα να [ … ]

Τρία χρόνια από την αποδημία της…

Αρλέτα  Από παιδί, πήρε δώρα πολλά, παιχνίδια θαυμαστά να παίζει: χρώματα, σχήματα, λέξεις- οχήματα, νότες. Κυρίως, μια υγρή και γαλανή φωνή, να προχωράει σε μεγάλα βάθη μπλε, στο πλέον τρυφερό [ … ]

Φάνης Κωστόπουλος: Ένα ποίημα

ΜΝΗΜΗ                         Σκύβω στης Μνήμης τα νερά τα διάφανα                   εκεί που η μορφή σου δεν μπορεί να μου ξεφύγει.                                  Το βλέμμα σου ακτίνα λέιζερ                             διαπερνά τη μνήμη [ … ]