Είμαι κάτοικος της πόλης Χ Είμαι κάτοικος μιας γκρίζας πόλης ενός παραλόγου από μπετόν παράλογό μου, σ’ αγαπώ! Μένω σ’ έναν δρόμο χωρίς όνομα, σ’ ένα σπίτι χωρίς αριθμό…
ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ Α΄ Έσφαλεs Κύριε μου / και έπλασες άνομο πλάσμα /για πλάσμα της φύσης/ η μαγεία στα σχέδια των ανθρώπων/ ένα μήλο δαγκωμένο από τις δύο πλευρές / οι…
Η Φράουλα Πάντοτε κομψή με βελούδινα φορέματα και πράσινα καπελίνα. Πάντα ελκυστική με αφράτες τις καμπύλες. Έτρεχαν τα σάλια μου κάθε που σ’ αντίκριζα. Μια μέρα δεν άντεξα. Δίχως…
ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΝΗΣΟΣ Όνειρα κολυμπάνε με μπρατσάκια πλαστικά Το σώμα τους ορθώνεται γιγάντιο μπροστά τους Μα το άγγιγμα αναριγά σαν πέφτει η σκιά Ενός τρομακτικού γονιού Στα ηλιόλουστα νερά τους. Πιγκουίνος…
Η πρώτη βροχή έριξε τα κάστανα στη βρεγμένη γη Μ' αγκαθωτή ασπίδα κρύβονται απ' τη μοίρα τους Βροχή στο χώμα πότισε τον κήπο μου άγουρες μνήμες Χυμούς γεμάτο ένα τσαμπί…
Μια φωνή από μακριά Ίσως, θα έπρεπε να προσδιοριστεί ότι το «μακριά» δεν έχει να κάνει τόσο με τον τόπο ή με τον χρόνο αλλά με το είδος.…
«Μια νεραντζιά/στη μνήμη του αέρα για πάντα» Η συλλογή Βράχια του Γ. Βέη προοικονομεί μια σκληρή επιφάνεια που την βρίσκεις μετά από θάλασσα, σαν ο ναυαγός που ευφρόσυνα ακουμπάει πάνω…
ΠΟΡΕΙΑ ΦΘΙΝΟΥΣΑ Δεν περιφρόνησα τίποτε και στο πιο μικρό μίλησα σα να ‘ταν το πιο μεγάλο στο πιο ταπεινό σα να ‘ταν βασιλιάς. Γι’ αυτό και τα χαμομήλια μου…
ΞΗΜΕΡΩΜΑ Δεν είχε χαράξει Μαυρίλα γύρω -γύρω τύλιγε το κορίτσι Σηκώθηκε ξαφνικά, χορεύοντας Συνέχισε τον χορό του ονείρου Με ένα αγόρι άγνωστο , γνώριμες, οικείες κινήσεις όμως, κυκλικές, ακριβείας. Προσπάθησε…
Αν επιστρέψεις κάποτε στην πόλη της Βόννης κάποια μέρα της άνοιξης κάτω από τον ίσκιο της καστανιάς σκέψου τη ραχιτική Μαργκαρέτε που διαλύθηκε μέσα σε μαύρες στήλες καπνού/ τον Γιοχάννες Μπραμς…
Ξημέρωμα στην Ιντλίμπ Τόσος σωρευμένος πόνος Σε ερείπια πόλεων οδύνη τόση Κραυγές, οιμωγές, θάνατος Και πατημασιές πολέμου πάλι; Ξύπνησα με φοβερές βροντές και λάμψεις Κι άκουσα του παιδιού…
Μορφές καλλίστων γυναικών Μορφές καλλίστων γυναικών αναδυθήκαν από τα βάθη της αβύσσου. . . Η άβυσσος σα μαύρο παραπέτασμα, σωριάστηκε· ρουφήχτηκε σα θάλασσα άσωστη (με ρόγχο) στα ενδότερα…
