Δημήτρης Γαβαλάς: Καλέ μου Άγγελε
Καλέ μου Άγγελε απoλησμoνήθηκες σε τόπους γαλανούς. Α! να έσκιζες τον ουρανό και να κατέβαινες η φλογερή μορφή Σου αγάπης Πρόσωπο. Τα υγρά Σου χείλη παρηγορούν την κραυγή του…
Καλέ μου Άγγελε απoλησμoνήθηκες σε τόπους γαλανούς. Α! να έσκιζες τον ουρανό και να κατέβαινες η φλογερή μορφή Σου αγάπης Πρόσωπο. Τα υγρά Σου χείλη παρηγορούν την κραυγή του…
Αύγουστος πάλι - κοίτα Χρυσό Χωράφι μισοθερισμένο Ξεδιπλώνεται στο επέκεινα Στάχια με την ακρίδα των πληγών Με την οργή των μελισσών Και με της Παναγίας το αλογάκι το κανίβαλο- Φλέγεται…
Βραδινές συγκεντρώσεις παρά θιν αλός και στα βράχια σκαρφαλώνει αυγουστιάτικο φεγγάρι ενώ χείλη ανοιγοκλείνουν χωρίς νόημα για δίαιτες εναλλακτικές φορώντας παρεό κι εσύ άσυλο γίνεσαι θεωριών κοκτέιλ πίνεις τα σκουπίδια…
Είμαι μια χώρα Μισή Ονειρεύομαι την άλλη μισή Εσένα "Κοντά" αυτό σημαίνει Να είσαι πάντα εκεί Καθώς ψάχνω τις λέξεις Καθώς γυρνάω το βλέμμα μου Καθώς επιθυμώ Απλώσου προς το…
Ψιθυρίζουν το κύκνειο άσμα του την εποχή των Κομνηνών και των Παλαιολόγων αργότερα. Οι θρόνοι έγιναν απλές καρέκλες με λεπτό αστράγαλο ετοιμόρροπες. Βυζάντιο ! Με μια αδύναμη υπόσταση σκύβει σαν…
Έχει ένα κουβαδάκι περασμένο με σκοινί από τη ζώνη του παντελονιού του. Με το΄να χέρι πιάνει το κλαδί με το πόδι πατά το κλαδί εναλλάξ, ώσπου φτάνει στο πιο ψηλό…
Αποσύρονται οι θεοί τις μέρες του χειμώνα με τρεχαλητά δεν τα μπορούν τα κύματα ξεθωριασμένους ήλιους μάλλινες κάλτσες δεν μπορούν. Τα καλοκαίρια επιστρέφουν στο εξοχικό τους σε άμμο καυτή πανιά…
Αν ένας χάρτης του κόσμου δεν περιλαμβάνει την Ουτοπία, δεν αξίζει ούτε μια ματιά μας. …
Αναδυόταν η σεβάσμια πανσέληνος, κειτόμουν Με το αριστερό πλευρό στην άμμο- Άτακτα Συλλογισμοί διάττοντες Με κάρφωναν, σχεδόν Ρίζωνα χωρίς ρίζες Ακόμα πιο βαθιά. Εκεί Όπου ακόμα, ή και πλέον…
Μιας λεβάντας σε επικλινή θέση Του κάκτου με τα ασήμαντα καρφάκια Ενός απόμακρου λευκού κρίνου με ημιδιαφανή πέταλα και λεπτά νευράκια στο μέρος του υπέρου Ευθύνεται η ξαφνική ζέστη για…
Τα μαλλιά Σου μακρύνανε φωλιές για τα δάχτυλά μου. Δεν είναι το χρώμα του μελιού η κυκλοφορία του φωτός στα μάτια Σου με γοητεύει τόσο. Κάθε που σταματώ το…
Χωριό μου με τη βρύση σου στέρνα με τη βοή σου δάσος μου μυστικό Κι o Ουρανός – ρίζωμα βράχου, ακίνητος. Δυο μάτια σκοτεινά στο φρύδι καρφωμένα της Ανατολής και…