Loading...

Κατηγορία: Αφιέρωμα στην Ποίηση

Αντώνης Παπαδόπουλος: ένα ποίημα για την Ημέρα Ποίησης – Χρυσάνθη Καραούλη: Πώς να μιλήσεις σ’ έναν ποιητή;

 ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ Μιλούσε για το όμορφο ταξίδι του, εκστατικός ακόμα με το φτερούγισμα των γλάρων και με το χάδι της όστριας στα μαλλιά στον ποιητή. Αυτός κρύβοντας το φρέσκο ακόμα [ … ]

Κωνσταντίνος Μπούρας: Ημέρα Ποίησης – Λίλια Τσουβά: Omnimum horarum homo

Ημέρα Ποίησης   Στα ίδια μνήματα πατάμε πάντοτε. Εκεί που ήταν το κεφάλι Απλώνουμε τραπεζομάντηλο Τα πόδια χρησιμοποιούμε Για προσκέφαλο. Στην κοιλιά Σέρνονται τα σκυλιά Των πόθων μας Ζητιανεύοντας Ένα [ … ]

Χρύσα Αλεξοπούλου: ένα ποίημα για την Ποίηση – Σοφία Τριανταφυλλίδου: Είμαι Γυναίκα

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ         Ἀνάμεσα σέ σύνεργα καί ὑλικά –μολύβια,       πλῆκτρα καί χαρτιά, λέξεις, ἀνάγκες καί ὁράματα-       συναρμολογεῖ μέ ἐπιμονή ὁ ποιητής τήν μοναξιά,       γιά νά τήν [ … ]

Φωτεινή Φλώρου: 8 δοκιμές χαϊκού – Βαγγέλης Ζαφειράτης: ΙΟΝΙΟ

                               1. Άνοιξη πάλι με τον Μάρτη στο χέρι ξόρκι του ήλιου                          2. Τα χελιδόνια τα ρίγη της παιδίσκης να η Άνοιξη                         3. Δειλό κρινάκι [ … ]

Δημήτρης Γαβαλάς: για την Ημέρα Ποίησης – Γιάννης Κονδυλόπουλος : Ο παλιός ρυθμός

Η Άνοιξη είναι όμορφη σαν Εσένα.   Προχωράει στον Κόσμο με όλο το φως και τα πουλιά της.   Προχωράει στην ψυχή μου με όλα τα πρωινά και τους ανθούς [ … ]

Καίτη Παυλή: 10 +2  Χάικου -Γιώργος Γάββαρης:  ένα ποίημα

1.Έλα Άνοιξη    Χάδι πούπουλο    Ρόδο μυστικό.   2.Κόρης ξύπνημα    Σε χλόη ολόδροση    Γλυκοτρέμουλο.   Χαίρε Άνοιξη!     Στην αιθρία του πρωινού     Τιτιβίσματα.   Έαρος ροές [ … ]

Λώρενς Φερλινγκέτι: Τέσσερα ποιήματα – Αφιέρωμα. Μτφρ: Έφη Φρυδά

ΠΕΡΙΜΕΝΩ   Περιμένω να εξετάσουν την υπόθεσή μου και περιμένω μια αναγέννηση θαυμάτων και περιμένω κάποιον να ανακαλύψει πραγματικά την Αμερική και να θρηνήσει και περιμένω την ανακάλυψη ενός νέου [ … ]

Γεωργία Παπαδάκη: Η αιτία  

                            Περίλυπο ανάμεσα στα θαλερά τ’ αδέλφια του                    στέκει γκρίζο κλαδί ξερό.                      Κι ετούτη την αυγή, τούτη τη χρυσαυγούλα,                    μέσα σε μια βαθιά ρυτίδα του [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Έρωτας άηχος  

Την άνοιξη εκείνη, έπιναν το κρασί νερωμένο                    (ενίοτε με πάγο), και τον έρωτα πασπαλισμένο         με λεκτικές φιοριτούρες. Πίσω από την πόρτα που έμοιαζε ανοιγμένη, δεν υπήρχε τίποτα                       [ … ]