Το λευκό πουκάμισο Μια εικόνα κατρακύλησε απ’ το βάθος. Δοντάκια έχει άραγε ένα γύρο ή μήπως είναι δαντέλα; Ένα λευκό πουκάμισο στο σώμα-ιστίο φτερουγίζει. Τον έφηβο πατέρα με σκιές τον…
Κινούμαι ανάμεσα σε σκιές, νύχτα ολόφωτη. Χώρος απροσδιόριστος, σημαντικός, πολυπράγμων. Κορεσμένος από αντικείμενα λογιών λογιών, έπιπλα πολύτιμα, απίστευτης ομορφιάς αλλά και ευτελείας, σακιά σκυλοτροφής. Μαζί με ίσκιους ετερογενείς σαν τ’…
Άνθρωποι που στον ύπνο τους τη νύχτα ονειρεύονται γνωρίζουν ένα ξεχωριστό είδος ευτυχίας που δεν περικλείεται στον κόσμο της ημέρας, μια γαλήνια έκταση και άνεση στην καρδιά που είναι σαν…
Οι λέξεις, η γλώσσα που αρθρώνουμε, που εκφραζόμαστε, που γράφουμε αποτελούν τμήμα του σύμπαντος, των εποχών, της φύσης. Του εαυτού μας ασφαλώς· και όχι μόνο του πνευματικού αλλά και του…
Παπαρούνες τον Ιούλιο Παπαρούνες μου μικρές, μικρές δαιμονικές φλογίτσες Κάνατε άραγε καμιά ζημιά; Τρεμοπαίζετε, να σας αγγίξω δεν μπορώ. Τα χέρια μου μέσα στις φλόγες βάζω. Καθόλου δεν με καίνε.…
Είναι κάτι διαδρομές που εκτείνονται πέρα από τη σωματική μετακίνηση, που σε βάζουν σε έναν διάδρομο αλληλεπίδρασης και νοημάτων πέρα από την ύλη, λειτουργούν σαν βυθοκόρος που κατεβάζει τον κουβά…
Στην αγορά στοιβάζουν τα ξερόκλαδα. Μια συστάδα ίσκιων επίστρωμα φτωχό. Κατοικώ Την κέρινη εικόνα του εαυτού μου, ένα κουκλίστικο σώμα. Η αρρώστια ξεκινά εδώ˙ είμαι στόχος σκοποβολής για μάγισσες. Ο…
Παλαιστίνιος Παλαιστίνιος Σώπασα και τίποτα δεν κατάφερα. Μίλησα και τίποτα δεν κατάφερα. Καταράστηκα, μετάνιωσα, τίποτα δεν κατάφερα. … Προσευχήθηκα ώσπου, σαν προφήτης, έγινα στίχος σε ιερό βιβλίο, Καβγάδισα ώσπου…
Έμψυχο δάσος. Κείμενο: Έφη Φρυδά. Διαβάζει και επιλέγει μουσικές ο Γιώργος Πίττας, από την εκπομπή του Κινούμενη Άμμος. Επιμέλεια ανάρτησης: Λένη Ζάχαρη
βλέποντας εικόνες μικρά κομμάτια αποκολλώνται, ο χρόνος και ο βίος, αιωρούνται, επανέρχονται, μαγνήτης είσαι, τα τραβάς, θα μπουν άραγε ποτέ στη θέση τους, ποιος θα το πει; εσύ ξέχωρα, το…
Γνωρίζουμε και αγαπάμε την Georgia O’ Keefe (15 Νοεμβρίου, 1887 –6 Μαρτίου 1986) για τη μοναδική της ματιά που διαμόρφωσε τον μοντερνισμό στην τέχνη παγκοσμίως· με τις φυσικές φόρμες της,…
Είπα δεν θα σ’ αγαπήσω πια καρφιά στον αυχένα μου έμπηξα βαθιά. Στερεώθηκα Έτσι χρόνια στήλη άλατος προχώρησα. Ψίθυροι εκκωφαντικοί κάτω απ’ τα βήματά μου βαριά πατούσα το στόμα…
