Τζέιμς Μπόλντουιν. Μια άλλη χώρα. Μτφρ. Έφη Φρυδά
Δύο αστυνομικοί τον προσπέρασαν ρίχνοντάς του μια ματιά. Ο Ρούφους γύρισε αλλού σηκώνοντας τον γιακά του δερμάτινου σακακιού του. Ο άνεμος τον περόνιαζε μέσα από το καλοκαιρινό του παντελόνι.…
Δύο αστυνομικοί τον προσπέρασαν ρίχνοντάς του μια ματιά. Ο Ρούφους γύρισε αλλού σηκώνοντας τον γιακά του δερμάτινου σακακιού του. Ο άνεμος τον περόνιαζε μέσα από το καλοκαιρινό του παντελόνι.…
Ποιοι είμαστε πραγματικά, ποιος είναι ο αληθινός μας εαυτός; Είμαστε άραγε αυτό που δείχνουμε στους άλλους ή μήπως κρυβόμαστε πίσω από μια μάσκα και παραχώνουμε στις γωνιές τις σκοτεινές…
Η αμφίδρομη συνέντευξη αυτή σκοπό έχει να αποκαλύψει σε περιορισμένο κοινό άγνωστες στο ευρύ κοινό πλευρές, επιλεκτικά ημιαγνώστων προσώπων των Γραμμάτων και των Τεχνών. Ο στόχος της δε, είναι η…
Το καλοκαίρι είναι για να ξαναβλέπουμε σημαντικές ταινίες. Μαζί με τη δική μου παρουσίαση δημοσιεύουμε και αυτή της Γιούλης Ζαχαρίου, που γράφτηκε περίπου πριν ένα χρόνο. Πρόκειται για δύο διαφορετικές…
Μοιάζει να είναι το μότο της εποχής, αυτή είναι η ατμόσφαιρα. Το τυπώσαμε και σε μπλουζάκι. Σοβαρολογώ. Delete the dream. Στις διακοπές μου αυτό το καλοκαίρι το είδα φορεμένο από…
Γιγάντιο κύμα θεότητα του νερού, δαγκάνες φυτρώνουν στο λοφίο σου, οπλές στο ωχρό τ’ ουρανού ακονίζουν. Αλμύρα κι αντάρα κυκλώνει το μοναχικό νησί. Το αρχαίο σύμβολο, της χώρας έμβλημα, νάνος μες στα πλοκάμια…
Η βροχή, με μια βαθιά ουλή στο μέτωπο, σημάδι από το δάκτυλο μιας φλόγας φουντωμένης ως την ανώτερη πύλη τ’ ουρανού, κατακόκκινη σαν τη βούλα που σημαδεύει την τύχη ανήλικης…
Είδα την ταινία του Nicolas Roeg «Don’t look now”, το 1973, στην 2η ή 3η εβδομάδα της προβολής της στην Αθήνα. Τότε, αν θυμάστε οι παλιότεροι, οι ταινίες περνούσαν πρώτα…
Οι μαθητικές εκδρομές είναι πάντα κορυφαίο γεγονός στο σχολικό έτος. Φέτος η 3η λυκείου Ηλιούπολης έχει με το αίμα των γονιών μαζέψει τα χρήματα για την τριήμερη εκδρομή στο Παρίσι.…
Ο Θόδωρας δούλευε στο σουβλατζίδικο του Βαρτάν στο Μοναστηράκι. Μέρα-νύχτα ιδρωκοπούσε πάνω από τη φωτιά, την τσίκνα και τις μυρωδιές, αλλά ποτέ δεν παραπονιόταν, αντιθέτως του άρεσε. Γιατί έτσι βρισκόταν…
Old Shoes[1] Συχνά μια συνάντηση από τα παλιά σε καλεί να επιστρέψεις στο παρελθόν, στον παράδεισο και την κόλαση της εφηβείας. Κι είναι σαν να μπαίνεις και σουλατσάρεις αμέριμνος σε…
Ο Άρτσερ δεν συνόδευσε τον γιο του στις Βερσαλλίες. Προτίμησε να περάσει το απομεσήμερο κάνοντας μοναχικούς περιπάτους στο Παρίσι. Είχε να αντιμετωπίσει μονομιάς όλη τη συσσωρευμένη θλίψη και τις πνιγμένες…