Ηρόδοτος: […] Αυτές είναι οι έντεκα παλιές πόλεις των Αιολέων.* Γιατί μία από αυτές, τη Σμύρνη, την πήραν οι ΄Ιωνες.[…] Λουκιανός (2ος αι. μ. Χ.): «Τέτοια είναι τα κάλλη της…
Τα παραπάνω δύο πλάσματα του ζωικού βασιλείου έχουν κάτι κοινό: το όνομά τους τα συνδέει με την περιοχή του Εύξεινου Πόντου. Και πρώτα το μικρό τρωκτικό, ο μῦς1…
Χορός: Ξένε,3 στης χώρας τούτης με τα όμορφα άλογα4 τα μέρη ήρθες, τα μέρη τα καλύτερα της γης μας, στον Κολωνό, που ’χει το χώμα το λευκό και όπου, πάν’…
1450b 16 […] To σκηνικό μέρος της παράστασης προσφέρει βέβαια μεγάλη ευχαρίστηση, όμως είναι το πιο άτεχνο και ελάχιστα συγγενές στοιχείο της ποιητικής τέχνης. Γιατί η δύναμη της τραγωδίας υπάρχει…
Μία ποιητική λέξη της αρχαίας Ελληνικής με αισθαντική αύρα είναι το σύνθετο επίθετο ἡδύπνοος-ον ή συνηρημένο ἡδύπνους-ουν. Στον σχηματισμό του ως πρώτο συνθετικό έχει το επίθετο ἡδύς, το οποίο…
Όταν μέσα στο πλουμιστό κιβώτιο ‒ με τον αέρα μανιασμένο να φυσάει και με τη θάλασσα ανταριασμένη ‒ ο φόβος την αφάνιζε έχοντας μάγουλα υγρά…
Η λόγια αυτή φράση που χρησιμοποιούμε σήμερα μεταφορικά για άνθρωπο με τη σημασία «υποχωρώ, αλλάζω τακτική» έχει επιβιώσει ώς τις μέρες μας από τους αρχαίους χρόνους. Το ρήμα ἀνακρούω…
Περί τζιτζικιών και μυρμηγκιών συνέχεια. Τσουπ, να ’μαι πάλι εγώ, η αφεντιά μου η αρχαία, να τρέχω αυτή τη φορά πίσω από δύο μεταμορφωμένα όντα, τα τζιτζίκια της Μάρθας (Χριστοφόγλου)…
Ο παρακάτω σκαμπρόζικος Διάλογος ανάμεσα σε δύο εταίρες, έργο του Σύρου συγγραφέα Λουκιανού,1 παρατίθεται με αφορμή το πρόσφατο άρθρο της Μάρθας Χριστοφόγλου « Ο κακός δράκος και άλλες παρθενογενέσεις»…
Η λέξη «ψωμί» με την οποία η νεοελληνική γλώσσα αντικατέστησε τον ἄρτον της αρχαίας ελληνικής έχει σχηματιστεί από τον μεταγενέστερο τύπο «ψωμίον», που σημαίνει τεμάχιο άρτου και είναι υποκοριστικό…
81 […] Στις επτά ημέρες που παρέμεινε εκεί ο Ευρυμέδων2 με τα εξήντα πλοία μετά την άφιξή του, οι Κερκυραίοι3 εξακολουθούσαν να σκοτώνουν όσους θεωρούσαν εχθρούς τους, με την…
ΚΑ. Στεφάνωσε, μητέρα, το νικηφόρο μου κεφάλι και αναγάλλιασε για τους βασιλικούς μου γάμους· κι οδήγα με εσύ, κι αν δε σου δείχνω πρόθυμη, σπρώχνε με με τη βία. Τι αν…
