Κωνσταντίνος Μπούρας: Υπερποίηση – Αναβλύζουν οι λέξεις

Υπερποίηση   Ποίηση: να αδειάζεις τον σκουπιδοντενεκέ Και να μυρίζεις νυχτολούλουδα. Ποίηση: η ιατροδικαστική Τής ζωής. Ποίηση: το βάλσαμο Τού ανίατου Ποίηση αλεξιθάνατος Στεναγμός. Ποίηση το ελιξίριο Τού Ερέβους. Ποίηση…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:  Μάκης Τσίτας, Γιατί δεν κοιμάσαι μαμά; Επιμέλεια: Θοδωρής Τσώλης, Εικονογράφηση: Γιώτα [Παναγιώτα] Κοκκόση, (σκληρόδετη έκδοση), Μεταίχμιο, Αθήνα Νοέμβριος 2024, σελ. 36.

Παιδικό τραγούδι με έντονο το παραμυθικό στοιχείο αλλά και οδηγός αυτοβελτίωσης για ενηλίκους (γονείς ή μη) προκειμένου να διαχειριστούν το άγχος του αλλά και να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους αποτελεσματικά…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Roberto Zucco» του Bernard-Marie Koltes, στο ΠΛΥΦΑ.

Αυτό το αινιγματικά προφητικό και αλλόκοτο παγανιστικό έργο με τους ηλιολατρικούς συμβολισμούς, πολύ πριν γίνει μόδα στον main stream κόσμο τού θεάματος, καταδεικνύει τη δραματουργική ιδιοφυία τού σημαντικού ποιητή Μπερνάρ-Μαρί…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: “Τα πικρά δάκρυα τής Πέτρα φον Καντ” στο Θέατρο ΕΛΕΡ.

Άκρως διδακτικό, απολύτως επίκαιρο «αστικό δράμα» σαν να έχει παιχτεί μόλις χθες. Παιχνίδια εξουσίας και αλλοτριωμένες σχέσεις στο πλαίσιο μίας απάνθρωπης ανταγωνιστικότητας στον βωμό της χρηματοθηρίας. Το οικονομικό συμφέρον πρωταγωνιστεί…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:  Πάντα επίκαιρη και επιδραστική η «Φθινοπωρινή Ιστορία» του Α. Αρμπούζωφ σε σκηνοθεσία Βάνας Πεφάνη, με την Πέμη Ζούνη και τον Σταύρο Ζαλμά στο Θέατρο «Αλέκος Αλεξανδράκης» (πρώην «Ριάλτο») στην Κυψέλη.

Υπάρχουν ιστορίες «παντός καιρού» και αφηγήσεις που μας συναρπάζουν πάντα, γιατί άπτονται των βαθέων ψυχικών ρευμάτων που αλώνουν το Συλλογικό αλλά και κάθε Ατομικό Υποσυνείδητο. Τα θέματα σχέσεων δεν τελειώνουν…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΛΟΧΑΓΟΥ» του Α.Σ. Πούσκιν σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ασπιώτη, στο Σύγχρονο Θέατρο.

Ποτέ δεν φανταζόμουνα πως θα βλέπαμε όλον τον Πούσκιν σε δύο περίπου ώρες, ατόφιο, εκσυγχρονισμένο, επίκαιρο, αθάνατο, απαράμιλλο, συγκινητικό σε μια «μπρεχτικού τύπου» παράσταση, όπου χωρίς αποστασιοποίηση τονίζεται επαρκώς, επαρκέστατα…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:  Βαγγέλης Χρόνης, Η έφιππη ψυχή, εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα Οκτώβριος 2024, σελ. 64.

Αειφόρος ανάπτυξις ποιητικού στοχασμού. Ο Βαγγέλης Χρόνης έχει επιτύχει, έχει κατακτήσει μάλλον, με επιμονή, υπομονή κι αδιάκοπη πνευματική καλλιέργεια την αισθητική καθαρότητα, που συγκοινωνεί με την ηθική του ουμανιστική και…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Το Ταγκαλάκι» στο Θέατρο Arroyo, όπου ο παρ-οξύτονος Ντίνος Χριστιανόπουλος ξαναζωντανεύει επί σκηνής… χάρη στον Αντώνη Μποσκοΐτη που του είχε πάρει συνέντευξη.

Για όλους εμάς που τον είχαμε γνωρίσει από κοντά και ζήσαμε τις εύστοχες (παιδικού τύπου) κακιούλες του, επαληθεύουμε διαρκώς (ακόμα και τώρα, μετά την αποδημία του) ότι «η γλώσσα κόκκαλα…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:  Επινοητής

Τετριγμένων πονημάτων, Απονενοημένων διαβημάτων Επινοητής Τετριμμένων θαυμάτων…   Ανοήτως επιμένων Υπομονετικώς υπονομεύων Το Αχανές Με νησίδες χαράς Φυσσαλίδες φθοράς Πλην όμως Ευτάκτου…   Ατάκτου πυρός Εξορίστου Δια πρωταρχικού Ύδατος Αποσβεννυομένου.…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:  Η «Περσεφόνη» του Γιάννη Ρίτσου σε σκηνοθεσία Άσπας Τομπούλη, στο Θέατρο Φούρνος.

Αξιοβράβευτη η επίμονη, συστηματική καλαίσθητη θεατράνθρωπος Άσπα Τομπούλη για αυτό το σκηνοθετικό της επίτευγμα που χαρίζει προοπτικόν βάθος και χαρά της ζωής σε αυτό το μάλλον στατικό μονο-εικονικό αφήγημα, λατρεία…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Carole Fréchette, Ισμήνη, μετάφραση: Δημήτρης Φίλιας, εκδόσεις «Λιοτρίβι – Παναγιώτα Γ. Σαράφη», Τρίπολη 2024.

Η αρχαία τραγωδία εμπνέει! Από τον Σοφοκλή στον Ρίτσο και στην Καρόλ Φρεσέτ δεν είναι τόσο μακρύς ο δρόμος. Άρρηκτη αλυσίδα πνευματικών λαμπαδηδρόμων από την εποχή τού Ομήρου και των…

0 Comments