«Να τα εκατοστίσεις!»· να είναι πράγματι ευχή και όχι απειλή ή τραγωδία O Βασίλης Σεϊτανίδης –αντιγράφω από το βιογραφικό σημείωμα του βιβλίου του ΓΗΡΑΤΕΙΑ …μια νέα ματιά– «γεννήθηκε στον…
Ανεβαίνοντας στον Ταΰγετο, έξω από το κοιμητήριο ενός χωριού που…
Η Ναταλία κι εγώ Έχει βραδιάσει εδώ και ώρα. Τι κρύα νύχτα κι αυτή! Πάλι καλά που η Ναταλία είναι σπίτι σήμερα, κι έτσι δεν χρειάζεται να ανησυχώ για…
ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ Είμαι μια αίθουσα αναμονής Δημόσιου Νοσοκομείου με ανοιχτή την τηλεόραση στα πρωινάδικα μπροστά στα μάτια ανθρώπων κουρασμένων που περιμένουν για χημειοθεραπεία. Χειμώνας, κι η πόρτα όλο…
Ιούλιος 1970· ο εκδοτικός οίκος Κέδρος εκδίδει τον συλλογικό τόμο: Δεκαοχτώ Κείμενα (ισάριθμων συγγραφέων). ΚΕΙΜΕΝΑ ΔΕΚΑΟΧΤΩ ΣΕ ΟΧΤΑΒΕΣ ΟΧΤΩ α΄ Η σιωπή Εκείνο το βράδυ [28.04.67]…
Με σκυμμένους τους ώμους κατέβαινε το δρόμο προς το σπίτι της. Φορούσε στο κεφάλι ένα ψάθινο τρύπιο καπέλο για να προφυλαχτεί από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού. Στο ένα χέρι…
Εικονοστάσι Τις νύχτες της αγωνίας σας φωνάζω έναν έναν ανάβω καντήλι σας λιβανίζω με ευλάβεια σαν τη μάνα μου και τη μάνα της μάνας μου γυρεύω σημάδι μα στις μετάνοιες…
Την αφορμή μού έδωσε ο Γκούσταβ Μάλερ (1860-1911), ο τελευταίος μεγάλος συμφωνιστής, υστερο-ρομαντικός, μουσικός. εκκεντρικός, μοντερνιστής, με το ληντ «Το κορίτσι με το δαχτυλίδι». Ο Μάλερ πέθανε νωρίς. Όπως έγραψε…
Στην έκθεση της Μαρίας-Σμαράγδας Σκούρτα «Βυζαντινές μεταγραφές. Κήποι όλο φως», στους χώρους του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου, εκτίθενται δύο σειρές έργων εμπνευσμένων από την εμβληματική μεγαλοπρέπεια της βυζαντινής τέχνης. Η…
Όταν περνάει κανείς μπροστά από το παμπάλαιο Ωδείο Αθηνών, στην οδό Φειδίου, νιώθει σαν να βλέπει το θρίλερ του Χίτσκοκ, The trouble with Harry, όμως εννοείται, χωρίς το ταλέντο και…
Ο Ευριπίδης καινοτομώντας έγραψε αντί για σατυρικό δράμα [με ύψλιον] μία τραγικωμωδία που διέφερε από τις άλλες «τραγωδίες με αίσιον τέλος» (Ελένη, Ίων) ως προς το έντονο γελοιογραφικό στοιχείο. Ακόμα…
«Μ’ αρέσουν τ’ αμφιθέατρα». / Η αχιβάδα γέμισε αμέσως / και χαμήλωσε το φως στη σκηνή/ όπως για κάποιο περιώνυμο φονικό ( Γιώργος Σεφέρης, «Επί Σκηνής» Β΄) Η κυρία…
