Το παιχνίδι ανακουφίζει από την αδήριτη αναγκαστικότητα και το υπαρξιακό βάρος της πραγματικότητας, έχει την ελαφρύτητα της ελευθερίας (παρά τους κανόνες μπορεί να διακοπεί ανά πάσα στιγμή) αλλά και τη…
Κατά κοινή ομολογία η ανθρωπόκαινος περνάει, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, της μεταφυσικής πλέον απληστίας και κερδολαγνείας, καθώς και της σταδιακής επικράτησης απολυταρχικών κρατικών κι άλλων σχημάτων σε παγκόσμια κλίμακα…
Παραμυθία το παραμύθι. Για τους φτωχούς, τα παιδιά, τους περιφρονημένους. Αυτά τα παλαιότερα κείμενα της ανθρωπότητας είναι μαγικά. Τουτέστιν μη ρεαλιστικά. Ψυχογενή. Κι έχουν πάντα αίσια έκβαση. Ο πιο χαζός…
Σχεδόν κάθε μέρα αναφέρεται στον ελληνικό και διεθνή τύπο μια περίπτωση πως κάποιο είδος της πανίδας κάπου στον πλανήτη κινδυνεύει να εξαφανιστεί ή έχει ήδη εκλείψει. Στην περίπτωση της χλωρίδας…
Όλοι οι οργανισμοί αντιλαμβάνονται τον κόσμο μέσω των αισθήσεων με τις οποίες είναι εξοπλισμένο το σώμα τους. Με αυτές προσανατολίζονται, με αυτές οργανώνουν και βιώνουν την ύπαρξη τους, με αυτές…
Ο ανθρώπινος νους εφηύρε τους θεούς, για να αντέξει την ενσυνείδητη ύπαρξη, για να βρει προστασία και παρηγοριά, για να μπορέσει να εξηγήσει τα τόσα άγνωστα. Υποτασσόταν στη δύναμή τους,…
Xωρίς ιστορία δεν υπάρχει και προοπτική μέλλοντος. Χωρίς το ιστορικό, πώς φτάσαμε έως εδώ, δεν καταλαβαίνουμε τι μας γίνεται. Όλος ο πλανήτης, κι εμείς πάνω σ’ αυτόν, τα έργα μας…
Το όνειρο είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου. Δεν υπάρχει ειδική παράγραφος στο Σύνταγμα, αλλά ανήκει στις φυσιολογικές εγκεφαλικές λειτουργίες του έλλογου όντος. Πρόκειται, στη βάση και στις προεκτάσεις του, στην εμβέλεια…
Η προσωκρατική φιλοσοφία έχει ήδη θίξει τα βασικά οντολογικά ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης ως σκεπτόμενης οντότητας που διαθέτει συνείδηση και αυτοσυνείδηση. Τα αινιγματικά στην ερμηνεία και πολύσημα σπαράγματα του Ηράκλειτου…
Η ποίηση της γλώσσας και η ποίηση της ζωής Η ποίηση είναι ένα γλωσσικό φαινόμενο. Αυτονόητο. Είναι τρόπον τινά μια υπέρβαση της επικοινωνιακής λειτουργικότητας της γλώσσας, που αυτονομείται και…
Φτωχοί, τ’ αρπάτε, φεύγουσι, τα σφίγγετε, πετούσι, τα περμαζώνετε, σκορπού, τα κτίζετε, χαλούσι. Έτσι γράφει ο Γεώργιος Χορτάτσης, σ’ ένα εντυπωσιακό και δυναμικό δίστιχο στο τέλος του προλόγου του…
Η φράση αυτή ακούγεται προκλητική και είναι. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, που μιλάει τόσο γνωστικά, δίνει συμβουλές και γράφει άρτια κείμενα (περιλήψεις, δοκίμια, σενάρια, μεταφράσεις, πεζογραφήματα, ακόμα και ποίηση), είναι δυνατό…
