Ειρήνη Ιωαννίδου: ο εγγονός μου, ο Ρόκυ
Ο εγγονός μου ο Ρόκι. ''Πες καλημέρα στην γιαγιά'', το άκουσα για πρώτη φορά, πριν σχεδόν ένα χρόνο. Αναρωτήθηκα τι δεν έχω πάρει είδηση. Παρά την ταχύτητα του χρόνου, και…
Ο εγγονός μου ο Ρόκι. ''Πες καλημέρα στην γιαγιά'', το άκουσα για πρώτη φορά, πριν σχεδόν ένα χρόνο. Αναρωτήθηκα τι δεν έχω πάρει είδηση. Παρά την ταχύτητα του χρόνου, και…
Φοβάμαι. Φοβάμαι πάρα πολύ. Μ’ έχουν κλείσει σ’ ένα δωμάτιο όπου η υγρασία τρέχει νερό στους τοίχους. Δεν υπάρχει ούτε ένα παράθυρο, ούτε καν ένας μικρός φεγγίτης. Δεσπόζει μια βαριά,…
Σαν όνειρο του φάνηκε η επιστροφή στον τόπο καταγωγής του. Σαράντα χρόνια έλειπε από την πόλη που γεννήθηκε. Με το που πάτησε πόδι εκείνο το πρωί στη γενέτειρά του, μια…
Όλοι είμαστε επιβάτες Ο πατέρας μου οδηγούσε ταξί. Κάθε πρωί έπαιρνε τα κλειδιά, έβαζε μπροστά τη μηχανή και χανόταν στους δρόμους της πόλης. Το ταξί ήταν η δεύτερη ζωή…
Υπάρχει ένα πλάσμα περίεργο, που ισορροπεί το γλιστερό του σώμα πάνω στις ράχες των μολυβιών. Έχει σχήμα μικρής σπείρας όταν είναι διπλωμένο. Όταν ξεδιπλώνεται φτάνει συνήθως το μισό μέτρο. Τα…
Πολύ κοντά Όλα είναι γρήγορα στις μέρες μας. Κάνεις ένα σωρό πράγματα χωρίς να βγάλεις τις πυτζάμες. Πληρώνεις λογαριασμούς, στέλνεις μέιλ. Βολτάρεις στο διαδίκτυο, κάνοντας σλάλομ ανάμεσα στην αλήθεια…
Η ΠΕΛΑΓΙΑ Την Πελαγία τη σκοτώσαμε εμείς. Εγώ κι ο Παναγής, τ' αδέρφια της. Ήταν ευαίσθητη από μικρή, δεν άντεχε τη μοναξιά. Έξι μήνες αφότου πέθανε η μάνα μας…
Ήταν λίγο πριν τα Χριστούγεννα όταν έλαβα μια κλήτευση να παρουσιαστώ στο δικαστήριο, στην Αθήνα, κατηγορούμενος για τον τραυματισμό με πέτρα ενός αστυφύλακα σε διαδήλωση των οικοδόμων τον Οκτώβριο του…
Αυτή που με καλούσε Οδηγούσα για ώρα. Ούτε που κατάλαβα πού έφτασα, πώς έφτασα. Ο δρόμος με είχε βγάλει σε έναν παραθαλάσσιο, ερημικό, μακρινό τόπο. Δίπλα υπήρχε ένας λάκκος…
Κάθομαι ανακούρκουδα στον παλιό καναπέ με τη φθαρμένη στόφα. Ξεφυλλίζω αργά το βιβλίο με τους απόντες. Δεν έχει γράμματα, ούτε τίτλους. Αυτό μού επιτρέπει να δίνω εγώ ότι τίτλο θέλω.…
«Για μας τους εφήμερους θνητούς, η μόνη αιωνιότητα είναι η στιγμή και είναι προτιμότερο να την πιεις παρά να την κλάψεις.» Eduardo Galeano, Καθρέφτες[1] «Η στιγμή είναι ο χρόνος της…
(Κρυπτομνησία VII) Τι σου είναι, εντέλει, τα βαφτιστικά! Γεννούν, στο άκουσμά τους, προσδοκίες, ανάλογα, βέβαια, με όσα έχουμε ήδη στο μυαλό μας. Έτσι, πολύ συχνά οδεύουμε με οδηγό…