Γεωργία Πολυκανδριώτη: δυο πεζά
ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ Μόλις που πρόλαβα να μπω στο μαγαζί. Έπιασε μια νεροποντή που ξέπλυνε τα πάντα. Δεν ξέρω πως να σου το πω αλλά οι άνθρωποι που κάθονταν στα…
ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ Μόλις που πρόλαβα να μπω στο μαγαζί. Έπιασε μια νεροποντή που ξέπλυνε τα πάντα. Δεν ξέρω πως να σου το πω αλλά οι άνθρωποι που κάθονταν στα…
Yo me encontré con el olivo y el acanto. …
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) * Tο πεπρωμένο της ρίζας είναι το χώμα. * Όταν μιλάς για το…
Πηνελόπη Χτυπάει με τόση μανία το δεντράκι με το παπούτσι της, και αυτό κλαίει υπόκωφα. Μόνο εγώ το βλέπω. Ίσως να το βλέπει και η γυναίκα με το μωρό…
πέτρες αφημένες στον Άρη η κάθε μια τον ίσκιο της να δίδει να προσθέτει στρόγγυλα θυμιάματα του αναγλύφου τις βραγιές κοιλάδες θάμνους του κόκκινου πλανήτη ξυρισμένος πέτρες αφημένες λες τοπίο…
Μίμησις μιμήσεως πράξεως… Σπουδαίας και τελείας… Παυσίπονος, παυσίλυπος πολιτισμός Ξόανα, ξυλόγλυπτα δημιουργεί. Διαμεσολαβημένη εμπειρία Ζωή δεν είναι. Βίος, βιοτή, βιώσιμος, βία… Πλοία, βότσαλα γλυπτά, κύματα αείζωα. Εις το πυρ το…
Μνήμη Θωμά Μπεχλιβάνη (1954-2025) Θα σου μιλήσω με στιχάκια και παραβολές γιατί η γενιά μας όσο τίποτε αγάπησε τους μύθους. Θα κλέψω απ’ το επιτύμβιο εικόνες όπως: «και οι…
«Είμαι ένας άνθρωπος ενθουσιώδης που δεν μπορεί να κατανοήσει τη ζωή παρά μονάχα λυρικά, μουσικά∙ εντός μου το αίσθημα είναι πολύ πιο ισχυρό από τη λογική. Έχω τέτοια δίψα για…
ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Σκοτώνουν ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι. Το δικό μας αγόρι, το παιδί του κόσμου. Επειδή επέμενε να ζει στον κόσμο των παιδιών και η εξουσία δε συγχωρούσε παρατάσεις στη χώρα των…
Περιπλανιέμαι στους γύρους των κύκλων Η παιδική χαρά δε με θυμάται Και τι κάνει μέσα μου το πειραχτήρι; Άσωστο είναι Χοροπηδάει με τα Χριστούγεννα στο χιόνι Της νεραϊδονονάς φοράει…
ΟΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ Ο δρόμος τους συχνά περνάει από το σπίτι της επανάληψης. Χτυπούνε την πόρτα της να πούνε δήθεν μια καλημέρα. «Θα φύγουμε», λένε, «είμαστε βιαστικές». Αλλά με διάφορες…
ΟΝΕΙΡΟ Γύρισε από το σουπερμάρκετ φορτωμένη - δυο σακούλες στο κάθε χέρι, κάνοντας στάση κάθε τόσο για ξεκούραση. Άνοιξε και μπήκε, κρύο το διαμέρισμα, φόρεσε κάτι παραπάνω και κάθισε μπρος…