Η Αναστασία, τέταρτο τέκνο της Μυρσίνης Σταύρου Καλογερή, ήρθε στον κόσμο με σχετική ευκολία, αν εξαιρέσουμε το αριστερό της χεράκι που σφήνωσε ανάμεσα στην κοτύλη και στην ηβική σύμφυση της…
Ο Ιησούς στο Όρος των Ελαιών " …καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύχετο… καὶ γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ ἐκτενέστερον προσηύχετο· καὶ ἐγένετο ὁ ἱδρὼς αὐτοῦ ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν. Κατά Λουκάν…
Όχι, Μεγάλη Εβδομάδα δεν τρως κρέας Βάζεις όμως γάλα στον καφέ λες μια κουβέντα παραπάνω φοράς τις κρύες νύχτες του χειμώνα -δεν αλλάζει εύκολα ο καιρός- γυροφέρνεις τα καλά…
Αυτό το μεσημέρι το σκάνε νωρίς απ' το σχολείο. Γραμμή για το νταμάρι της Αγίας Παρασκευής. Παραβιάζουν τη μικρή αποθηκούλα. Σουφρώνουν ένα κουτί δυναμίτες, είκοσι πόντους ο καθένας. Όλο το…
ΠΟΡΕΙΑ Χαμένα πρόσωπα που σας θυμίζει μονάχα το περίγραμμα των κυμάτων και η απέραντη σιωπή της θάλασσας μοναχικοί στοχασμοί στα βράχια ένας ατελεύτητος μετεωρισμός ανάμεσα στο τώρα και το…
Μεγαλωμένος σε θρησκευόμενη οικογένεια, ο Ευρυβιάδης είχε μάθει από μικρός να κρύβει στους συχνούς εκκλησιασμούς και τις κατηχήσεις την μεταβαλλόμενη και συνεπικουρούμενη από τα χρόνια έξαρση ορμονών, ως εσωτερική ανταρσία…
Πού να πας τώρα, πού να πας ερειπωμένη πόλη Να δραπετεύσεις δεν μπορείς από το θάνατό σου Κάποτε στεριωμένη εδώ με αίμα και πάλι Αίμα το μαυρισμένο χώμα σου ξερνάει…
Εκείνη την ώρα που γλίστρησα από τη ζεστή μήτρα ενός σώματος σκοτεινού και βρέθηκα αναπάντεχα στο δυνατό φως, ακούστηκε μια δισταχτική φωνή. -Κορίτσι. Ένα άλλο σώμα που θα το φώναζα…
Φοινικόκλαδα μονάχα σφήκες τρυγάν τα λουλούδια τους. Πάντα λουφάζεις. Θεέ μου, είσαι εδώ; Πώς δεν σε βρίσκω; Άμφια παπά τα αμαρτήματά σας ερωτεύτηκαν. Τέτοι’ αγνότητα …
-Να πάρει ευχή! Μου ξέφυγε. Έχουμε γεμίσει. Αναρωτιέμαι από πού ξεφυτρώνουν. -Ο Γιάννης είπε ότι βγαίνουν από τις γλάστρες. Τι τις κουβάλησες όλες αυτές εδώ μέσα; -Τότε γιατί είναι…
Στην κόρη μου Στην αρχή κάθεσαι και βλέπεις τα ποτάμια να περνούν Μαθαίνεις τη σιωπή και την ένωση με τα δέντρα που συγκρατούν τον κόσμο στην όχθη του χρόνου,…
Στις πιο σημαντικές σκηνές του Γκόγια βλέπουμε θαρρείς τους ανθρώπους του κόσμου ακριβώς τη στιγμή που τους αποδόθηκε για πρώτη φορά ο τίτλος της «πάσχουσας ανθρωπότητας». Σφαδάζουν πάνω στο χαρτί με…
