Μαρία Κουγιουμτζή Ποίηση

Ποίηση Ποίηση είναι Τα όνειρα που έρχονται Ενώ δεν είσαι κοιμισμένος. Είναι η βροχή  Που πέφτει στα φύλλα  Ενός δέντρου που δεν υπάρχει. Να αυτοπυροβολείσαι Με ένα άσφαιρο όπλο Και…

0 Comments

Ευτυχία Αλεξάνδρα Λουκίδου: Ένα ποίημα

Ο μονόλογος της ερχομένης Ανήκω στα φυτά της οικογένειας των εβενοειδών... Ουδέποτε εξαγνίζομαι μονάχα αποξεχνιέμαι σκοντάφτω πριν φανερωθώ και στη σκηνή διά θαλάσσης ανεβαίνω. Ανέγγιχτη και τρυφερή ανεξιλέωτη και παγωμένη…

1 Comment

Charles Beaudelaire – Paul Verlain:  Δυο ποιήματα –  Απόδοση: Φάνης Κωστόπουλος  

Charles Beaudelaire Το κρασί του δολοφόνου  (απόσπασμα )     H γυναίκα μου νεκρή∙ είμαι λεύτερος! Μπορώ να πιω όσο τραβάει η ψυχή μου.  Όταν στο σπίτι γύριζα απένταρος, Απ’…

0 Comments

Γιώργος Βέης: ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ -από στήθους

Στην Ανθούλα Δανιήλ       Τα ποιήματα, τα οποία αντιστέκονται κάθε φορά που επιχειρούνται ακόμη και οι μεθοδικότεροι των σχολιασμών τους από έγκριτους ερμηνευτές, ανήκουν προφανώς στην κατηγορία που περιλαμβάνει…

0 Comments

Αλέξανδρος Βαναργιώτης: Απόκριες στο χωριό

Στο καφενείο ο παπάς κι ο δάσκαλος έπιναν καφέ σκυφτοί κι αμίλητοι, γεμάτοι θλίψη. Στους δρόμους γκλιγκάνιζαν οι κουδούνες, σφύριζαν οι κουδουναραίοι. Όλη τη μέρα πετάγονταν από γωνίες και τρομοκρατούσαν…

0 Comments

Αλκμάν:  Απόδοση Κώστας Καβανόζης  

94D οὔ μ᾽ ἔτι, παρσενικαὶ μελιγάρυες ἱαρόφωνοι, γυῖα φέρην δύναται· βάλε δὴ βάλε κηρύλος εἴην, ὅς τ᾽ ἐπὶ κύματος ἄνθος ἅμ᾽ ἀλκυόνεσσι ποτήται νηδεὲς ἦτορ ἔχων, ἁλιπόρφυρος ἱαρὸς ὄρνις. Δε…

0 Comments

T.S. ELIOT Από τα ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΑ (μτφ. Παυλίνα Παμπούδη)

(…) Γιατί θα ’πρεπε να τιμούμε αυτούς που πέθαναν Περισσότερο απ’ αυτούς που πεθαίνουν; Δεν γίνεται να χτυπάμε την καμπάνα ανάποδα Ούτε είναι ξόρκι Να καλούμε το φάντασμα ενός Ρόδου.…

0 Comments