Διπλανοί Κι αυτός που δίπλα μου σωπαίνει, συνωμοτώντας με συνήθειες κι εμμονές, κι εκείνος που ωρύεται πιο πέρα, διαβάλλοντας αρετές και μαρτυρίες, ξέρουμε πως είμαστε διπλανοί στο ίδιο ψέμα, ανύποπτοι σε ελεγχόμενα…
Τα κουμπιά Κρυμμένα σε ξεχασμένες συρταριέρες οι παλιές νοικοκυρές είχαν πάντα μερικά κουμπιά, μαζί με τα ραφτικά συνήθως, μέσα σε ένα τούλινο σακουλάκι ή ένα τσίγκινο κουτί από μπισκότα.…
I Πιάτσα Λορέτο, Μιλάνο, 29 Οκτωβρίου 1945 ΑΝΑΠΟΔΑ* […] la Clara a Milano ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ Ναι, αυτός εδώ στη μέση είσαι εσύ, Αντρέα κι εκείνη…
«Forget Me Not» Το boudoir της κρεβατοκάμαρας με τον μεγάλο καθρέφτη έχει τη δική του αδευτέρωτη μυρωδιά. Πόσο γεμάτο στέκεται με αντικείμενα από πεπερασμένες εποχές μαζί και κάποιες στριμωγμένες…
Με το λεωφορείο των 18:00 ή Supermarket Story Τελείωσε την δουλειά του στις 16:00. Παρέδωσε το ταμείο στις 16:42 μμ. Την ώρα εκείνη ήρθε ο αντικαταστάτης του. Πήρε το σακάκι…
ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΣΤΗ ΜΠΑΓΙΟΝ* Η τροπική βροχή πάλι σιμώνει τα πέτρινα γλυπτά να ντύσει που με φροντίδα έχουν στολίσει των Χμερ οι περασμένοι χρόνοι. Κι εσύ ξοδεύεις τη ζωή σου…
Εξάρχεια Τα γενέθλιά της έπεφταν φέτος την Τρίτη μετά το Πάσχα, αλλά είπε να τα γιορτάσει το Σάββατο, πριν του Θωμά, που όλοι θα είχαν επιστρέψει από το πασχαλινό τετραήμερο.…
Τοκό-(φοβό)-γλυφία Πέθανα στη γέννα για τη γέννηση. Επιβιώνω μετά λαθρεμπορίας κλέβοντας με το στόμα μου ανάσες νεογνού. Κλειδαμπαρωμένη η αίθουσα τοκετών, θολή ανάμνηση η λόχειος προσδοκία και η αγωνία της…
Πού είναι το παιδί; Ο Κωστάκης έβρεξε ένα πανί και έπλυνε τα σημάδια από το λουρί στα πόδια της Φωτεινούλας. Αυτό συνέβαινε κάθε φορά που ο πατέρας γύριζε στο…
Νεκρός κειτόταν στο δρόμο με ένα μαχαίρι στην καρδιά. Κανένας δεν τον γνώριζε. Πώς έτρεμε το φως του φαναριού! Μανούλα Πώς έτρεμε του δρόμου το φανάρι! Ήταν χαράματα. Κανένας δεν…
Το ιερό και το βέβηλο Η νόρμα στηρίζεται στην υπέρβαση η απαγόρευση ζει από την αμφιβολία η τιμωρία συνειδητοποιεί τον κανόνα το ιερό ενδυναμώνεται από τη σάτιρα το βδέλυγμα…
Δεν είναι ότι απέχεις. Φαίνεται να είσαι εδώ, αλλά, δεν είσαι. Πέπλο θολό τυλίγει τη μορφή σου και μες στην αδιανόητη θαλπωρή απ’το μετα-μοντέρνο κουκούλι που έχεις φτιάξει οι ερμηνείες…
