Δημήτρης Τούλιος: ένα ποίημα
Πώς από ‘δω; Καλαμιές επιτηρούν, παρατηρούν το σκιερό μου αντίκτυπο απάνω στο σώμα τους. Βρυχώνται, ρωτάνε «πώς από ‘δω;». Δεν βρίσκω τα λόγια να αποκριθώ, κρυφοκοιτάζω μέσα από τη…
Πώς από ‘δω; Καλαμιές επιτηρούν, παρατηρούν το σκιερό μου αντίκτυπο απάνω στο σώμα τους. Βρυχώνται, ρωτάνε «πώς από ‘δω;». Δεν βρίσκω τα λόγια να αποκριθώ, κρυφοκοιτάζω μέσα από τη…
ΚΑΡ(Υ)ΔΙΑ ΜΟΥ Στο χλωρό αεράκι Στον ίσκιο σου έρχομαι να κοιμηθώ κι ας λεν πως του θανάτου μοιάζει. Δασκάλισσα της άρθρωσης εγώ η ροδαλή νεκρή απ’ του κορμού σου…
ΚΟΚΚΙΝΗ ΦΟΔΡΑ (Σκηνίτες, 1947) Έτσι, βλέπουμε κατάπληκτοι, να ιδρύεται το χειμώνα του 1943-’44 στρατόπεδο απείθαρχων Γερμανών, έξω από την Κριτσά [Λασιθίου]. Ήσαν αντιφασίστες ασφαλώς. Πολλές φορές, τάχα ξεχασμένοι, φορούσαν τα…
ΕΛΛΕΙΠΕΙ Σαν να ήταν παρών, εξέλειπε. Τι κι αν είχε βρεθεί; Κι αν είχε βρεθεί, πόσο θ’ άντεχε ακόμη; Διακεκομμένο κενό η έλλειψη. ΘΕΟΦΑΝ[Ε]ΙΑ Ρωγμή αρτίου φωτός…
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ Εκεί που ζει εφησυχασμένος ο άνθρωπος ξεστρατίζει μεμιάς ο στοχασμός του απ’ την άμετρη αυταρέσκεια της παντοδυναμίας του και γίνεται όλος πνεύμα. Κι έτρεχα μικρό παιδί…
ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ Η εικόνα σου στον καθρέφτη Κάποιος την κοιτάζει Πίσω από τα μάτια. Θέλεις να την πιάσεις Υποχωρεί στο άπειρο. Χάνεις τον εαυτό Τον ξαναβρίσκεις…
ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΦΙΝΑΛΕ Όταν χάσεις το φινάλε η μέρα θα περάσει στη μνήμη δίχως θαυμαστικό. Μέρα της ζωής χωρίς δύση είναι σα να μην υπήρξε ποτέ. Xαμένη σελίδα στο…
Αδιέξοδοι δρόμοι Ένα φεγγάρι φυματικό, Κίτρινο, χλομό Σκέπασε ολόκληρη τη νύχτα. Γεύση πικρή, θλίψη Τα δύσκολα χρόνια της νιότης φευγάτα Τα δύσκολα…
Μια δοξαριά Μια δοξαριά στον άνεμο η γραφή και πέρασαν κιόλας ή μόλις πενήντα χρόνια μοιρασιάς με διψασμένες τις λευκές σελίδες στο τραπέζι που ζήταγαν, ζητούν όπως κι εσύ…
ΕΛΕΓΧΟΣ Λίγο πριν την τελευταία αχτίδα και το ερμητικό κλείσιμο των βλεφάρων σου Να ξέρεις , θα ελεγχθείς για όσες γεύσεις δεν γεύτηκες, για το άρωμα του τριαντάφυλλου που…
Ψυχογράφημα Αυτός ο γλάρος που πετάει μέσα μου, είναι διωγμένος απ' τον ουρανό ; ή μήπως κουράστηκε πλοία να ακολουθεί; Άτιτλο Εκείνη την ώρα έλιωνε η…
Θυμήθηκα Τον παλιό καιρό θυμήθηκα. Πρόσωπα εξωτικά, εικόνες με χρώματα που ξεπερνούσαν σε ποικιλία και ένταση τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου. Περαστικοί να περιμένουν. Να περιμένω, περαστική…