Δημήτρης Γαβαλάς: ένα ποίημα για το Πολυτεχνείο

REQUIEM   Ι. Για το Αγόρι   Ξεχύθηκαν από κατοπτρισμένα ύψη ρεύματα υδάτινα χτυπώντας ανοιγμένα στήθια. Ζητούν να μας συντρίψουν. Βρυχήθηκαν μαύρα σύννεφα καταιγίδας παράλογης. Μας κεραύνωσαν. Σείστηκαν πλάκες κάτω…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: ένα ποίημα

ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ... Κλείνω τα φυλλωσσιές των  δέντρων- σαν κουρτίνες απόγευμα- να σκοτεινιάσει γρήγορα Ώρα να μαζευτούμε σπίτι προτού ξεκινήσουν οι προγραφές Τη μέρα ο εγκλεισμός είναι μαρτύριο το φάντασμα αγριεμένο κυνηγάει…

0 Comments

Wendell Berry: ένα ποίημα για τη Νύχτα των Κρυστάλλων (9/11/1938),   μετάφραση: Σάρα Θηλυκού  

  Στις εγγονές μου που επισκέφθηκαν το Μουσείο Ολοκαυτώματος την ημέρα της ταφής του Γιτζάκ Ράμπιν Τώρα γνωρίζετε το χειρότερο που εμείς οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουμε για εμάς τους ίδιους, και…

0 Comments

Δημήτρης Γαβαλάς: ένα ποίημα

Η ΤΡΕΛΑ   Φυλακισμένος στην έρημη χώρα πολιτείας ανύπαρκτης φυλακισμένος στην Έρημη Χώρα φυλακισμένος.   ‘Μην το φυλακίζεις’ φωνάζει ο γερο-σοφός ‘άστο να φύγει’ επιμένει χρόνια πίσω ‘μη φυλακίζεις αυτό…

0 Comments

Γιώργος Γάββαρης: ένα ποίημα

 ΖΩ  Μ' ΕΝΑ ΠΟΝΤΙΚΙ ΑΣΠΡΟ   Ζω μ’ ένα ποντίκι άσπρο. Κάθε μέρα ταξιδεύω ξεδιπλώνοντας τον χάρτη. Εκείνο, μυρίζει τις διαδρομές, ροκανίζοντας λίγο-λίγο τον απλωμένο χάρτη καταπίνοντας τα ταξίδια μου.…

0 Comments