Ο ζερζεβούλης στρογγυλοκάθισε πάλι στην άκρη του κρεβατιού μου. Βγαίνει πάντα με τέτοιο άραχνο καιρό, όταν η σοβαρότητα φωσφορίζει στα μάτια του κι εγώ μένω ξαπλωμένος στο ντιβάνι, ένας δρομομανής…