Κωνσταντίνος Μπούρας:  Θεαματική, φαντασμαγορική, πολυσήμαντη, αναστατωτική «Τουραντότ» στο ρωμαϊκό Ωδείο Ηρώδου τού Αττικού.

Στα χνάρια τής ελληνορωμαϊκής παράδοσης η αναγεννησιακή όπερα συνένωσε το αρχαίο δράμα με τη ρωμαϊκή αρένα και τη μελοδραματική λαϊκή τέχνη τού τραγουδιού με τα αρχέτυπα. Εδώ παρατηρείται μια πολλαπλή…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Χρύσα, Χρονοπούλου-Πανταζή, «Ου φονεύσεις», Εκδόσεις Ατρειδών Κύκλος, Αθήνα 2025, σελίδες 91, ISBN-13: 9786185832216, Κατηγορίες: Αρχαίοι Πολιτισμοί.

Φιλόλογος δεινή, πολύπειρη και παλαίμαχη, διδάκτωρ Φιλοσοφίας, αρχαιογνώστις από τις ολίγιστες, η Χρύσα Χρονοπούλου-Πανταζή με χιούμορ και επιστημονική επάρκεια αναλύει τον αλάστορα δαίμονα τού οίκου των Ατρειδών συνδέοντας τις Ερινύες…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Η θρυλική “Θελεστίνα” από το ΚΘΒΕ στο Θέατρο Ήβη.

Μεσαίωνας, Αναγέννηση, Διαφωτισμός, 1η, 2η, 3η και 4η Βιομηχανική Επανάσταση συνέβησαν και συμβαίνουν ταυτοχρόνως στο υπερδιαστασικό χωροχρονικό συνεχές, όμως ο ερπετοειδής εγκέφαλος τού ανθρώπινου είδους καλά κρατεί προλήψεις, δεισιδαιμονίες, αγκιστρώνεται…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Η πρώτη μου αγάπη. 34 ερωτικές ιστορίες», Ανθολογία, επιμέλεια: Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, εκδόσεις Λέμβος, Αθήνα Απρίλιος 2025, σελίδες 244

Σε τρεις χρωματικές παραλλαγές τού εξωφύλλου για κάθε γούστο, ανάλογα με την ηλικία, τα μεταισθήματα, την πικρία ή την ευλογημένη διάθεση που αφήνει πίσω της ως ανάμνηση (ή ως εξέλιξη)…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Ντίνος Σπυρόπουλος, «Φαρμακωμένη», μυθιστόρημα, Εκδόσεις πρώτη ύλη, Αθήνα Φεβρουάριος 2025, σελίδες 312.

Ιστορικό αστυνομικό μυθιστόρημα με γεωπολιτικές διαστάσεις ενός θρίλερ που δεν έχει εκπνεύσει εισέτι. Η Ελλάδα τού 1960 και δη η πολύπαθη επαρχία τής ανεργίας, της υποαπασχόλησης, της μετανάστευσης. Ντοστογιεφσκικό «Έγκλημα…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: ”Συγγνώμη Κύριε Μπέκετ” της Σοφίας Φιλιππίδου στο μαγαζάκι της τ3χνης.

Φαίνεται ότι το επιθεωρησιακό μεσογειακό χιούμορ καλά κρατεί στην αποκαθηλωτική απομυθοποιητική μυοχαλαρωτική αγχολυτική νεοελληνική μας θεατρική πραγματικότητα εκτός των επισήμων τειχών ενός main stream καθυστερημένα εισαγόμενου και μεταχρονολογημένου, όπως όλα…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Μπουμπού» στο Θέατρο Εν Αθήναις.

Η σωρεία των μονολόγων (και δη γυναικείων) που ανεβαίνουν στη σκηνή τα χρόνια αμέσως μετά τον κορονωϊό σηματοδοτούν τρεις τάσεις: Την μονολογικότητα ως ααφηγηματικό είδος. Την σκηνική λιτότητα (χαμηλού προϋπολογισμού…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Κώστας Λασκαράτος, Μουσεία influencers. Κοινωνιολογία του πολιτισμού – Επικοινωνία του πολιτισμού και Μ.Μ.Ε., εκδόσεις Ι. Σιδέρης, Σεπτέμβριος 2023, σελίδες 178

Εμπνευσμένο κι εμπνευστικό [αν μου συγχωρεθεί ο νεολογισμός] σύγγραμμα από έναν φωτισμένο άνθρωπο τού Λόγου (με την έννοια τής νοησιαρχικής αριστοτελικής Λογικής) που επιτυγχάνει να βυθομετρήσει, να χαρτογραφήσει αλλά και…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Ιχνογραφίες»

Η δύναμη τού ανθρωπίνου είδους Έγκειται στην υπέρβαση Τής ατομοκεντρικής επιβίωσης. Το ένστικτο στην υπηρεσία Των πλατωνικών κοσμικών ρευμάτων. * Καλλιεργώ τον εσωτερικό Αμύθητο κήπο, Φυτεύω λουλούδια Στα κύματα Τού…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «ΕΡΡΙΚΟΣ Ο ΤΕΤΑΡΤΟΣ – Η ΔΙΑΔΟΧΗ» του Γουίλλιαμ Σαίξπηρ στο Θέατρο Αργώ – μια παράσταση για υπερκινητικούς εφήβους με πολυδιάσπαση προσοχής και εξαιρετικές συνδημιουργικές ικανότητες.

Δεν ξέρω εάν και κατά πόσον ο κατ’ εξοχήν ελισαβετιανός δραματικός ποιητής θα έβρισκε το συγκεκριμένο πολυθέαμα-ακρόαμα χαριτωμένο. Αυτό φυσικά και δεν μπορώ να το γνωρίζω. Εγώ πάντως το βρήκα…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Φωσ-φ-Ορίζων

Φωτερά νερά Λαμπερά σκοτάδια Χέλια ηλεκτροφόρα Ψωμί μουλιασμένο Αλαλάζοντα κύμβαλα Πεπατημένα σύμβολα Περπατημένα δρολάπια Σαχλές μουσικές Αδιέξοδες συμβουλές Ανέξοδες χειροπρακτικές Συνηθισμένοι διέξοδοι Συγχωρεμένα έξοδα, Περιπόθητα αμαρτήματα Απόρθητα κρίματα, Αδιάβαστα κείμενα,…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Συμπαθέστατη «Η Σκύλα» (LA CHIENNE, 1929) του Georges de la Fouchardiere σε θεατρική απόδοση τής Κερασίας Σαμαρά στο πάντα φιλόξενο Θέατρο Αλκμήνη.

Φαίνεται πως το καθημερινό δράμα γίνεται απερίγραπτη ξεκαρδιστική κωμωδία από την απαραίτητη χωροχρονική-συναισθηματική απόσταση κι αυτή είναι θαρρώ η ομοιοπαθητική δραματοθεραπευτική πλευρά κάθε σκηνικής ή εξωθεατρικής επιτέλεσης. Το παίγνιον, η…

0 Comments