Λίζα Διονυσιάδου: Γράμμα στον ουρανό
Aυτά που δεν σου είπα «Δεν μπορώ να συνεχίσω. Θα συνεχίσω» …
Aυτά που δεν σου είπα «Δεν μπορώ να συνεχίσω. Θα συνεχίσω» …
Λίγους μήνες μετά τον ερχομό μου στον κόσμο, μου έδωσαν το όνομα Ελισάβετ. Δεν ήταν το όνομα που επιθυμούσε η μητέρα μου, αλλά ο παπάς αρνήθηκε να ικανοποιήσει την επιθυμία…
Αϋπνία . Τι ώρα είναι; Σκοτάδι. Μάλλον τρεις. Πάλι, δεν πρόκειται να κλείσω μάτι. Στο χωριό ο βοσκός μαστιγώνει την ανατολή. Σιγοπαγώνει στο παράθυρο, . …
Κομματιασμένες αναμνήσεις από το σπίτι του παππού μου, στο Ντεπό της Θεσσαλονίκης, όπου πέρασα μεγάλο κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας, έρχονται συχνά μπροστά μου, συνθέτοντας τις πρώτες αντιλήψεις μου περί…
Φθινοπωρινό Αλλάζουν χρώμα θάλασσα και ουρανός. Κάπου στο βάθος, ρουφούν απ' το γκρίζο που μας τυλίγει Νεφικά φαινόμενα Μιλήστε τώρα ! Βουρκώνει ο ουρανός απ΄ τη…
Ο Λεονίντ Νικολάγιεβιτς Αντρέγιεφ (1871-1919)υπήρξε εκπρόσωπος του Αργυρού αιώνα της ρωσικής λογοτεχνίας και του εξπρεσιονισμού. Σύμφωνα με τον Γκόρκι, διέθετε μια διορατικότητα που άγγιζε τις πιο βαθιές πτυχές της ζωής.…
AΫΠΝΙΑ Τι ώρα είναι; Σκοτάδι. Μάλλον τρεις. Πάλι δεν πρόκειται να κλείσω μάτι. Ο βοσκός σαλαγάει την ανατολή Αργά αργά παγώνει στο παράθυρο Που βλέπει στην αυλή. Κι…
Διαβάζοντας το βιβλίο του Γκόγκολ, «Τάρας Μπούλμπα» ίσως καταλάβουμε πολλά για όσα τραγικά συμβαίνουν γύρω μας. Ο Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ, από τους μεγαλύτερους συγγραφείς, όχι μόνο της Ρωσικής αλλά και…
ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΟ ΚΑΔΑΚΕΣ O Κώστας Γιαννόπουλος αυτή τη φορά μας οδηγεί στο Καδακές του 1929, ένα ψαροχώρι της βόρειας Καταλονίας, που λάτρευε ο Σαλβαντόρ Νταλί. Εκεί, ο εκκεντρικός Νταλί…
Η παρέα καθόταν σε ένα στρογγυλό τραπέζι μιας όμορφης αίθουσας. Σε λίγο θα άρχιζε η παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου του συγγραφέα. Ήταν ένας άνδρας σε ώριμη θα λέγαμε ηλικία που…
Ψυχογράφημα Αυτός ο γλάρος που πετάει μέσα μου, είναι διωγμένος απ' τον ουρανό ; ή μήπως κουράστηκε πλοία να ακολουθεί; Άτιτλο Εκείνη την ώρα έλιωνε η…
“Να κλαις πιο αληθινά απ’ όλους τους λυπημένους Και ν’ αγαπάς… Ν’ αγαπάς όπως πρέπει ν’ αγαπηθούν μια μέρα όλοι οι άνθρωποι…» Μενέλαος Λουντέμης Τον Μέλιο, το φτωχό ορφανό…