Loading...

Λίζα Διονυσιάδου: Ο τζίτζικας κι ο μέρμηγκας

Την ιστορία του διασημότερου αρχαίου παραμυθά, του Αισώπου, την γνωρίζουμε όλοι. Μας μιλάει για την φιλοπονία και την σύνεση του μυρμηγκιού που δουλεύει δίχως σταματημό σαν ταλαίπωρος προλετάριος και την [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Άντον Τσέχοφ, ΜΙΑ ΑΝΙΑΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, εκδ. Ερατώ

Το 1889, ο Τσέχοφ έγραψε την νουβέλα « Μια ανιαρή ιστορία» (Από τις σημειώσεις ενός ηλικιωμένου). Πρόκειται για ένα κείμενο μεστό από νοήματα και γλυκόπικρο σαρκασμό, που από πολλούς θεωρείται [ … ]

Άννα Αχμάτοβα: Αφιέρωση – Μετάφραση: Λίζα Διονυσιάδου

Το ποίημα «Αφιέρωση», απόσπασμα από το «Ρέκβιεμ», γραμμένο τον Μάρτιο του 1940,είναι αφιερωμένο στις γυναίκες εκείνες, που μαζί με την Αχμάτοβα, στάθηκαν στην μακριά ουρά των επισκεπτών στις φυλακές Κρεστί [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Για ένα παράξενο χωριό

 Το Σφεντούρι είναι ένα παράξενο χωριό της Νότιας ορεινής Αίγινας. Η παραξενιά του ξεκινάει από το ίδιο του το όνομα. Προέρχεται από το ρήμα «σφεντουρίζω», που σημαίνει πετώ μακριά και, [ … ]

Όσιπ Μαντελστάμ: Αϋπνία (Όμηρος, Πανιά φουσκωμένα), απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου  

Ως τη μέση διάβασα τον κατάλογο των καραβιών: Ως το ατέλειωτο σμάρι, μέχρι τη γραμμή των γερανών, Που κάποτε σηκώθηκε πάνω απ’ την Ελλάδα.   Σαν σμήνος γερανών σε ξένες [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Μάτια γαλανά εσείς, περιστεριού

Η Μαρίνα Τσβετάγιεβα, στο βιβλίο της «Ο δικός μου Πούσκιν», αναφέρει κάπου ένα θλιμμένο τραγούδι που άκουγε παιδί :  Μάτια γαλανά εσείς, περιστεριού, Μαζί με των ανθρώπων την κακία Την [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Περί ονείρων

 Κατά την διάρκεια του ύπνου τους οι άνθρωποι βλέπουν όνειρα. Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο, όλοι έρχονται σε άμεση επαφή με αλλοπρόσαλλές ιστορίες που γεννούν εικόνες και συναισθήματα. Ορισμένα όνειρα, όπως [ … ]

 Όσιπ Μαντελστάμ Το επίγραμμα στον Στάλιν, απόδοση:  Λίζα Διονυσιάδου

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ Ζούμε, δίχως της χώρας τη μυρουδιά, Τα λόγια μας στα δέκα βήματα σβηστά, Και όπου φτάνουν τα λόγια μισά, Εκεί θυμούνται του Κρεμλίνου τον άξεστο απ’ τα [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Μερικές σκέψεις πάνω στην έννοια του καφκικού

Κάποιες ιστορίες, στην λογοτεχνία ή την ζωή, τις ονομάζουμε «καφκικές». Σύμφωνα με μια ανάλυση του Μίλαν Κούντερα, ο όρος αυτός, προσδιορισμένος μόνο και μόνο από τις εικόνες ενός μυθιστοριογράφου, εμφανίζεται [ … ]

Σεργκέι Γιεσένιν (1895 – 1925): Πρωτομαγιά – Απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου

Πρωτομαγιά Υπάρχουν μουσική, στίχοι, χοροί, ψέμα και γαλιφιά… Ας με αποπαίρνουν για τις στροφές  –  Μέσα τους έχουν ανθρωπιά.   Είδα μια γιορτή, γιορτή του Μάη – κι έμεινα έκθαμβος. [ … ]

Ευγκένι Γιεφτουσένκο: Μοναξιά – Απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου  

Τι ντροπή μοναχός σινεμά να πηγαίνεις δίχως φίλο, φιλενάδα, σύζυγο, οι παραστάσεις σύντομες με ατέλειωτη αναμονή.   Τι ντροπή-                     σε κλειστό πόλεμο νεύρων με σχόλια ειρωνικά στο φουαγιέ να [ … ]