Γιώργος Πισσάνης: Δυο ποιήματα

1. ΚΑΡΤΑ ΜΝΗΜΗΣ Δεν υπάρχει επαρκής αποθηκευτικός χώρος. Μία ένδειξη που δε σβήνει, επιμένει. Πόσο; Μέρες; Μήνες; Χρόνια; δεν θυμάμαι πια. Διέγραψα πολλά αρχεία, μελέτες, σημειώσεις, επαφές. Μάταια. Η ένδειξη…

0 Comments

Αριστούλα Δάλλη: Το βλέμμα του Δράκου

Εκεί την γνώρισε, στην πανηγυρική γιορτή του Αϊ-Γιώργη, προστάτη του ομώνυμου γειτονικού χωριού. Έπαιρνε και ο ίδιος μέρος στο θεατρικό δρώμενο της αναπαράστασης της νίκης του Αγίου πάνω στο χθόνιο…

0 Comments

Ηλίας Ποταμιάνος: Το μαρτύριο του κυρ Χαράλαμπου

Τον καιρό που πρωθυπουργός ήταν ο Κώστας Σημίτης στην πόλη της Θεσσαλονίκης ζούσε ένας άσημος συνταξιούχος. Τον έλεγαν Χαράλαμπο Πολυχρονίδη. Είχε γεννηθεί στην Τασκένδη από γονείς Έλληνες, πολιτικούς πρόσφυγες που…

0 Comments

Βάλτερ Πούχνερ: Η έννοια της σκηνοθετημένης αυθεντικότητας στην έρευνα του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού

Ξεκινώντας από μια παρατήρηση του Lévi-Strauss, πως οι δυτικοί πολιτισμοί στερούνται αυθεντικότητας, θα μπορούσε να αποφανθεί κανείς ότι η αυτοπαρατήρηση και ο αναστοχασμός στην ιστορία της ευρωπαϊκής σκέψης έπαιζαν, από…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης, «Ένας PAVLOS διαρκώς παρών!»

Ο Παύλος Διονυσόπουλος (Φιλιατρά Μεσσηνίας 1930 – Αθήνα 2019), ευρέως γνωστός ως Pavlos, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στον κόσμο της τέχνης με τις τρισδιάστατες και επιτοίχιες δημιουργίες του. Τα…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας:  “Χάρτινα τραγούδια” στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ, με τον  συνθέτη Φίλιππο Τσαλαχούρη και με τη Λουκία Μιχαλοπούλου σε ρόλο αναγνώστριας επιστολών πάλαι ποτέ εποχής.

Η συστηματική επί σκηνής ανάγνωση ρομαντικών νοσταλγικών επιστολών παλαιάς κοπής καταδεικνύουν την νοσταλγία του παραζαλισμένου μετανεωτερικού ανθρώπου για την προψηφιακή εποχή. Σε συνδυασμό με το άνευ ουράς πιάνο, τις μελωδίες…

0 Comments