Το κορίτσι με το εργόχειρο, η Ελένη, η Ελένη Νανοπούλου, που αντικατέστησε τις βελόνες με μολύβια και το κέντημα με λευκές κόλλες χαρτιού. Εξάλλου όπως η ίδια θα μας εκμυστηρευτεί…
Στου νερού και της μνήμης… τ’ αυλάκια Το κελάρυσμα του ρ, ξεκινώντας από τον τίτλο της ποιητικής συλλογής της Γιώτας Αργυροπούλου, διατρέχει όλους τους στίχους και τις σελίδες…
Νοσταλγικός απολογισμός Βιβλίο αναμνήσεων, με στοιχεία βιογραφίας είναι το νέο αυτό βιβλίο της Ανθούλας Δανιήλ. Το αποτελούν μνήμες, στιγμές, εικόνες, συναισθήματα, απόψεις, κρίσεις, «σπασμένος αμφορέας που στέκει ορθός σε…
Η γιορτή τέλειωνε πάνω στο σερβάν. Γλιστρούσε μακριά η μουσική τους. Η μιμόζα στο στεγνό βάζο δεν προσπαθούσε καν να πουδράρει τη μύτη της. Το αντισκορικό στις ντουλάπες είχε απορροφήσει…
Η Ασπασία στο ΧΡΟΝΟΚΑΤΑΦΥΓΙΟ* Φθινόπωρο. Προεκλογικές συζητήσεις. Επίκεινται αυτοδιοικητικές εκλογές. Γυρνώντας πίσω στο χρόνο η κ. Ασπασία Καρρά, μπαίνει στο ΧΡΟΝΟΚΑΤΑΦΥΓΙΟ του ’60 διερευνώντας τα έργα και τις ημέρες της…
Η Σταχτοπούτα ζούσε στο παλάτι που είχε σχήμα εγκεφάλου, φτιαγμένο από λέξεις στεγνό στις εσοχές του. Το βράδυ με τη νυχτικιά της χόρευε σε δάση αχανή, πριν τα μεσάνυχτα επέστρεφε…
Πριν από λίγες μέρες είχα την ευτυχία να μάθω πως υπάρχετε στον πλανήτη μας: πράσινα μάτια, καστανά μαλλιά, ντελικάτη ύπαρξη - ο Θεός να με φυλάει! Μου είπανε μάλιστα πως…
Το σκιάχτρο είναι κατειλημμένο Μου είπαν: Θα σπέρνεις φόβο κι αυτός θα φυτρώνει. Είναι η αρμοδιότητά σου. Μπορώ να αλλάξω ρόλο; απάντησα, δεν έχω σχετικές γνώσεις. προτιμώ να καλλιεργώ…
Τι είμαι; Ένας φτωχός κλόουν που μπροστά στον καθρέφτη τώρα πρέπει να βαφτώ. Με τι όρεξη όμως, αφού πριν μια ώρα η κυρία Νικολάου πέταξε έξω τα πράγματά μου και…
Ερώτηση: Τι σηματοδοτεί για σας η ποίηση; Από πότε αρχίσατε να γράφετε; Απάντηση: Η ποίηση είναι ένα ορμητικό ποτάμι, μια καρδιά που πάλλεται, μια πηγή από τα έγκατα…
Βρέχει Βρέχει απαρηγόρητα Αχόρταγο το σαρκοφάγο χώμα πίνει Να βλαστήσει Λυγμούς και γέλια, ωσαννά, παράπονα- Μια χρυσαλλίδα ποιήματος στα χόρτα διαθλά τη μνήμη Πόσος σπαταλημένος χώρος στο κενό μιας…
O Στρατής Kαρράς, που πέθανε το 1992 ξαφνικά σε ηλικία 58 ετών, είναι ίσως ο μόνος θεατρικός συγγραφέας της πρώτης γενεάς της μεταπολεμικής δραματογραφίας, που το έργο του, λόγω του…
