Κλεονίκη Δρούγκα: Μαμά
-Μαμά, μερικά πρωινά όσον κι αν θέλω δεν μπορώ να σου μιλήσω έχω δουλειά στο κόκκινο -Δεν πειράζει, παιδί μου. Είσαι καλά; Παύση -Μαμά, διορθώνω γραπτά καθαρίζω το μπαλκόνι…
-Μαμά, μερικά πρωινά όσον κι αν θέλω δεν μπορώ να σου μιλήσω έχω δουλειά στο κόκκινο -Δεν πειράζει, παιδί μου. Είσαι καλά; Παύση -Μαμά, διορθώνω γραπτά καθαρίζω το μπαλκόνι…
Επι στροφή βαθιά πολύ βαθιά στο διάφανο το μπλε ξανά ξανά ξανά το ασφαλές υγρό…
Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Ο χρόνος σμιλεύει αργά αλλά αδυσώπητα τη μορφή μου. Δεν ξεγελιέται και ας προσπαθώ να του ξεφύγω. Εις μάτην. Είναι ορατά τα σημάδια του…
Ειλικρίμα Σε κάποια προαύλια περιπλανιέται κάποιος χτυπάει τις πόρτες των τάξεων όταν τα παιδιά δεν έχουν πάει ακόμη για μάθημα Είναι έξι το πρωί και το σκουπιδιάρικο καθαρίζει…
Ο πλανήτης γη σε δέκα λεπτά θα σβήσει, ακούστηκε απ’ τις τηλεοράσεις. Ήμασταν όλοι σπίτι. Ο πατέρας, η μητέρα εγώ κι ο αδελφός μου. Δίκαια μοιραστήκαμε τον χρόνο, ο καθένας…
Πάντα θ’ αναζητώ την ανέσπερη αγκαλιά της μάνας μου και ας έχω μνήμη ελαττωματική Σαν τη δίνη του ποταμού θα στροβιλίζεται πάντοτε γύρω απ’ τις…
Μικρός, µ' άρεσε το παιχνίδι «όλοι τους και µόνος µου». Αλλά και τώρα που µεγάλωσα, το ίδιο «γοητευτικά ανώφελο» παιχνίδι παίζω. Ένα παιχνίδι που µπορεί να µην κερδίζεις ποτέ, αλλά…
Στο κατακόρυφο γεφύρι των ψυχών Στην σκουριασμένη σκάλα, στο κατακόρυφο γεφύρι των ψυχών, εκεί να συναντηθούμε. Από ψηλά εσύ κι εγώ απ’ τη γης. Κάπου στη μέση στο κεφαλόσκαλο…
Στο βιβλίο αυτό, οι Giampiero Arciero και Guido Bondolfi διερευνούν με διεπιστημονικό τρόπο τρεις βασικούς άξονες της ψυχοπαθολογίας του ατόμου: την αντίληψη που έχει για τον εαυτό του, τον τρόπο…
7 χρόνια πριν έθαψε το παρελθόν της. Τώρα κάποιος προσπαθεί να θάψει την αλήθεια… Το καλοκαίρι του 1989 η δεκαπεντάχρονη Κλοτίλντ κάνει διακοπές με την οικογένειά της στην Κορσική. Σε…
Το «πλιάτσικο» εκδόθηκε στη Βουλγαρία το 2005 και ενώ από μια πρώτη προσέγγιση μπορεί να ενταχθεί στη λεγόμενη ανιμαλιστική λογοτεχνία που έχει πλούσια παράδοση στη Βουλγαρία, μια πιο ουσιαστική ανάγνωση…
Στέκομαι μπροστά στην οθόνη κι αναρωτιέμαι από πού ν’ αρχίσω για να γράψω το εβδομαδιαίο άρθρο. Δεν προλαβαίνω να θυμώσω, να εκπλαγώ, να μείνω με το στόμα ανοιχτό, να νιώσω…