Στη σκιά της ‘δημιουργικής γραφής’ Βασικοί Κανόνες για τη Διατύπωση Σωστού Επιχειρήματος (Α) Είτε γράφουμε είτε διαβάζουμε ένα κείμενο που περιέχει επιχειρήματα, το πρώτο που ρωτάμε είναι «τι…
«Υπάρχουν πραγματικά άνθρωποι που δεν πεθαίνουν. Γιατί η ζωή τους στάθηκε τέτοια, που ανοίγεται, σαν ρίζες των μεγάλων δέντρων και σαν τις φλέβες του κρυφού νερού, ανάμεσα στον λαό τους-…
«Ο Τζωρτζ Χόρτον1 πίστευε πως μονάχα η καταστροφή της Καρχηδόνας απ’ τους Ρωμαίους μπορούσε να συγκριθεί με το τέλος της Σμύρνης, σε φρίκη, θηριωδία κι ανθρώπινο πόνο. “ Καθώς…
Τουλάχιστον εδώ ακούγαμε (και καταλαβαίναμε) τα λόγια. Κάτι είναι κι αυτό. Διόλου αυτονόητο. Απολύτως χρηστική και λειτουργική η σκηνογραφική έμπνευση να σχηματίζουν τεράστια λευκά γράμματα λέξεις και φωνήματα με πολλές…
Από την παραπάνω εισαγωγική φράση διαπιστώνουμε ότι δεν έχουμε όνομα δημιουργού. Όμως η σκέψη του Έλληνα, η σκέψη του τακτικού επισκέπτη, η σκέψη του προσκυνητή, θεατή του αρχαίου θεάτρου της…
1 Τέρμα οι παλιοί –ισμοι: κουμμουνισμός, σοσιαλισμός, καπιταλισμός, νεοφιλελευθερισμός, ακόμα και σουρεαλισμός. Ζήτω ο νέος -ισμος: ο Εμενταλισμός. Σήμερα Σάββατο 18/9/2021 είναι ιστορική μέρα γιατί μια πολύ μεγάλη τάση των…
Στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα πολλοί ήταν εκείνοι που θαύμαζαν το πνευματικό ζευγάρι Σαρτρ και Μποβουάρ, επειδή ήταν τόσα χρόνια μαζί και αχώριστοι. Τους εντυπωσίαζε ακόμη περισσότερο το γεγονός…
Τα σώματά μας έτρεμαν σαν δύο σειρές δοντιών που χτυπούσε η μία την άλλη Μπατάιγ Αναρωτιέμαι πώς είναι να έχεις το πεπρωμένο πίσω σου να σε σπρώχνει αντί…
Φαίνεται πως ζούμε σε πολύ σαχλές και άχαρες εποχές για να χρειαστεί να ανασκολοπίζουμε έτσι απροκάλυπτα και ανενδοίαστα τα αρχαία κείμενα. Γιατί δεν γράφουμε δικά μας; Μα γιατί θα είναι…
«Εγώ έχω επιλέξει ως συνομιλητή μου τον ελληνικό λαό» Στις 20 Ιουλίου 2021, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στον κήπο του, εόρτασε τα 96 χρόνια του μεγάλου μας Μίκη…
Με αφορμή τον θάνατο του κορυφαίου δημιουργού, που έζησε έναν περίπου αιώνα, για να αποτιμηθεί το τεράστιο και ανυπέρβλητο έργο του στους επόμενους αιώνες, ως κριτικός αξίζει να σταθώ σε…
Ύπνος μες στο δάσος Ένιωσα πως η γη με θυμήθηκε, Με δέχτηκε ξανά τόσο τρυφερά, Τακτοποιώντας τα σκοτεινά της ρούχα, τις τσέπες της που ‘ναι γεμάτες βρύα και…
