Το άπιαστο όνειρο ως μοίρα Είναι η γλυκόπικρη αυταπάτη της διάψευσης, το άπιαστο όνειρο που μας πείθει πως η ευτυχία βρίσκεται πάντα αλλού, σε έναν τόπο, έναν έρωτα, μια…
Ξεκίνησε σαν παιχνίδι, λίγα λεπτά πριν αλλάξει ο παλιός χρόνος: μια απλή διαδικασία, με τη δυνατότητα που δίνει η τεχνητή νοημοσύνη, ως εφαρμογή διαθέσιμη πλέον στο κινητό, να μεταμορφώσει μια…
Η ΕΛΕΝΗ ΜΑΣ Η ωραία ιταλική σκηνή της αίθουσας Νίκου Σκαλκώτα στο Μέγαρο Μουσικής μάς υποδέχεται ορθάνοιχτη, υποβλητικά φωτισμένη. Το σκηνικό της Σοφίας Παγώνη λιτό. Διάφανα ριντώ να κρέμονται από…
Το αρχετυπικό πρόσωπο τής «Γέρμας» παραπέμπει στις μυθικές πενήντα (50) Δαναΐδες που σκότωσαν τους σαράντα εννέα συζύγους τους (με το ζόρι και με το στανιό παντρεμένες μαζί τους, βιασμένες δηλαδή),…
Μυστήριο σε κρίση ταυτότητας Η ψυχή, είναι ο εσωτερικός μας συνομιλητής, αυτό που σκέφτεται πριν μιλήσουμε, νιώθει πριν καταλάβουμε και επιμένει να ρωτά «ποιος είμαι;» όταν δεν ξέρουμε τι…
Συνοπτική καταγραφή ομιλίας στο Συμπόσιο-Αφιέρωμα για τον Γεράσιμο Σκλάβο (1927-1967) Ο τίτλος της ομιλίας μου: «Οι αμορφικοί εικαστικοί προσανατολισμοί στο Παρίσι και την Νέα Υόρκη», είναι ενδεικτικός όσον αφορά…
Δυο υπάρξεις που δεν έπρεπε ποτέ να συναντηθούν Η διάβρωση της πραγματικότητας, από την παράνοια, συμβαίνει όταν ο νους στήνει δικά του σενάρια και οδηγεί τον άνθρωπο σε σκοτεινές, αυτοκαταστροφικές…
Υπάρχουν εικόνες που δεν περιγράφουν μια σκηνή, αλλά μια κατάσταση ύπαρξης. Στη νέα ζωγραφική ενότητα της Δέσποινας Κουβάτσου, το βλέμμα δεν παρακολουθεί απλώς μια μορφή να κολυμπά ή να βυθίζεται,…
Στο ευπώλητο «Όλος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα» διατηρήθηκαν τα βασικά πρόσωπα και τα σχεδιαγράμματα των πλοκών. Από τότε όμως έχει ως φαίνεται κυλήσει πολύ νερό στο ρεύμα τού Ηράκλειτου…
Κλασική Παιδεία μέσα από το εκπαιδευτικού περιεχομένου ποιοτικό θέατρο. Σε μια εποχή που βάλλονται οι Ανθρωπιστικές Επιστήμες και η Κλασική Παιδεία τείνει να υπονομευτεί από τους πάσης φύσεως μετά-μετανεωτερικούς…
Ταξίδι Μεγάλης Μέρας Μέσα στη Νύχτα Οικογένεια στο ημίφως: αγάπη, μίσος και ενοχή σε μια μέρα που δεν τελειώνει ποτέ Η Οικογένεια είναι πεδίο μάχης και καταφύγιο μαζί, τόπος…
Όταν το προσωπικό τραύμα γίνεται πολιτική σκιά Το άτομο φέρει τη μνήμη της κοινωνίας, ό,τι δεν θεραπεύεται συλλογικά, επιστρέφει ως εσωτερική σύγκρουση και ηθικό αδιέξοδο. Η ταινία «Αυτά που Σκοτώνεις»…
