Κωνσταντίνος Μπούρας: “ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΜΑΤΩΝΕΙ / THE BLEEDING TREE” του Αυστραλού Angus Cerini στο ΘΕΑΤΡΟ ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ.

Σύγχρονη αυστραλιανή δραματουργία, ρηξικέλευθη, πρωτοποριακή, τολμηρή, ερευνητική, αρχετυπική, τραγική, ψυχογραφική στο αείζωον «Αγγέλων Βήμα», έναν χώρο Πολιτισμού που συντονίζει κι εμψυχώνει η πνευματικώς ανήσυχη Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου. Στο συγκεκριμένο έργο, η…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Για την έκθεση «Βλέμμα Ανδρών»

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Για την έκθεση «Βλέμμα Ανδρών» Κάθε χρόνο, ο εορτασμός της 8ης Μαρτίου, ως ημέρας αφιερωμένης στη γυναίκα, γίνεται αφορμή για πολιτικές, κοινωνικές και ευρύτερα πολιτισμικές συζητήσεις γύρω από…

0 Comments

Έφη Φρυδά. Η ανυπότακτη μυθολογία της Leonora Carrington (6-4-1917 – 25-5-2011). Μέρος 1ο

Για την ημέρα της γυναίκας επιλέξαμε να μιλήσουμε για μια γυναίκα εικαστικό που κινείται στο πεδίο του μύθου· τόσο από τη θεματική των έργων της όσο και από την προσωπική…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Η Υπερβατική Ουτοπία στη Δυτική Τέχνη (Μέρος 3ο)

Επιστροφή στην γνώση της Αρχαιότητας: Μετά το ρήγμα της ύστερης μεσαιωνικής εικόνας, η έννοια της υπέρβασης χωρίς να εξαφανίζεται μετασχηματίζεται από εσχατολογική ένταση και αποκαλυπτικό όραμα σε ιδεαλιστική αρμονία. Η…

0 Comments

Γιούλη Ζαχαρίου: Από την πλευρά των κοριτσιών* (σκέψεις πάνω στην ταινία ‘’Ο Ήχος της Πτώσης’’)

‘’Πώς μπορεί κάτι να πονάει όταν δεν υπάρχει πια;’’ Ο χρόνος είναι διαπερατός από την οδύνη. Το παρελθόν αιωρείται σαν δυσοίωνη σκιά πάνω από το παρόν. Το διαγενεακό τραύμα κληροδοτείται…

2 Comments

Κωνσταντίνου Μπούρα: Η σαιξπηρική “Δωδεκάτη νύχτα” στον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, που πάντα καινοτομεί.

Η σαιξπηρική "Δωδεκάτη νύχτα"    Η «Δωδεκάτη Νύχτα» είναι μια διεμφυλική«κωμωδία παρεξηγήσεων» ούτως ή άλλως. Μην πυροβολείτε λοιπόν τον Βρετανό σαιξπηριστή σκηνοθέτη OwenHorsley, γιατί όπως εμείς – Έλληνες και Κύπριοι…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Κάθε Τρίτη με τον Μόρι

  Να ζεις με γνώση του τέλους. Η συνείδηση του πεπερασμένου αναδεικνύει την ανθρώπινη ύπαρξη, περιορισμένη, φθαρτή, ευάλωτη, και ταυτόχρονα πολύτιμη, δίνοντας βάρος στις επιλογές και στη σημασία της κάθε…

0 Comments

Ελισσαίος Βγενόπουλος: Ανεμοδαρμένα Ύψη, της Έμεραλντ Φένελ

Έρωτας χωρίς έλεος Το σκοτεινό μυθιστόρημα της Μπροντέ για τον έρωτα ως καταστροφή, την ταξική βία και την εμμονή, όπου η φύση και οι άνθρωποι συγκρούονται αδιάκοπα,  υπό δοκιμασία. Τα…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Το Ξενοδοχείο Η ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ» του Νάνου Βαλαωρίτη σε σκηνοθεσία Λίνας Φούντογλου στο πάντα πρωτοπόρο και καινοτόμο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά με σοφή καλλιτεχνική διεύθυνση από τον πάντα ρηξικέλευθο Νίκο Διαμαντή.

Κάπου μεταξύ ποιητικού σουρεαλισμού, φιλοσοφικού υπαρξισμού, ιρρασιοναλισμού, και λεγομένου «θεάτρου τού παράλογου», αυτό το δραματικό κείμενο βρίσκει τη βέλτιστη σκηνική του αξιοποίηση με σκηνοθετικά και σκηνογραφικά ευρήματα που υπογραμμίζουν το…

0 Comments

Γιάννης Κολοκοτρώνης: Η Υπερβατική Ουτοπία στη Δυτική Τέχνη (Μέρος 2ο)

Μύηση στις Αόρατες Δυνάμεις της Φύσης: Η σχέση της τέχνης με τον μυστικισμό προηγείται της θεολογίας. Ανάγεται τουλάχιστον στο 30.000 π.Χ. όταν ακόμη ο παλαιολιθικός άνθρωπος, ακολουθώντας τις αγέλες των…

1 Comment

Ανθούλα Δανιήλ: Η ΔΙΔΩ του Διονυσίου Λαυράγκα, Σάββατο 7 Φεβρουαρίου στο Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας».  με τη Συμφωνική Ορχήστρα & Χορωδία του Δήμου Αθηναίων, υπό τη Διεύθυνση του Βύρωνα Φιδετζή,

Ο Διονύσιος  Λαυράγκας (1860-1941) μέγας μουσουργός του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, θεωρούσε ότι η Διδώ ήταν το καλύτερό του έργο γι’ αυτό έδωσε το όνομα…

0 Comments

Γιώργος Μεταξάς: Μια συνομιλία με τον ζωγράφο Γιώργο Σταθόπουλο

Επισκέφτηκα τον ζωγράφο Γιώργο Σταθόπουλο ένα πρωινό, τον Ιανουάριο του 2026, στο ατελιέ του στον Άγιο Αρτέμιο ( Γούβα ), εκεί όπου καθημερινά εργάζεται με χαλαρότητα, συνέπεια και επιμονή. Ο…

0 Comments