Loading...

Κατηγορία: Κείμενα

Ελένη Λαδιά: Ὀρφικές ἔννοιες καί φυσικά φαινόμενα στούς Προσωκρατικούς

Στό σημαντικότερο τῶν ἀποσπασμάτων τοῦ Ἀναξιμάνδρου κυριαρχεῖ ἡ ἔννοια τῆς Δίκης. Ὁ φιλόσοφος ἀπομακρύνεται ἀπό τόν ὑλιστικό κόσμο τοῦ Θάλητος ( ὕδωρ) καί τοῦ Ἀναξιμένους ( ἀήρ) καί δέχεται ὡς [ … ]

Ιωάννης Κονδυλόπουλος: «Μετά τον μύθο, τι; Σκέψεις με αφορμή τα αρχαιόθεμα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου».[1]  

  Δύο «Μονόχορδα» (1979) του Ρίτσου, που οριοθετούν το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η σημερινή εισήγηση: 1). 41: «Καλό προσωπείο, σε δύσκολους καιρούς, ο μύθος». 2). 286: «Τι ήσυχα [ … ]

Παναγιώτα Λάσκαρη: Γιάννης Ρίτσος  (1/5/1909- 11/11/1990) – Σπουδάζοντας τον Γιάννη Ρίτσο πάνω στην ψαύση της σιωπής και της οδύνης του τίποτα.

Την πρώτη και την τελευταία σου λέξη την είπαν ο έρωτας και η επανάσταση Όλη σου την σιωπή την είπε η ποίηση.  Γ. Ρίτσος   Αργά, πολύ αργά μέσα στη [ … ]

Γιάννης Κονδυλόπουλος: Γιάννη Ρίτσου, «Ο αφανισμός της Μήλος»: μία ανάγνωση

Το 1969 ο Γιάννης Ρίτσος γράφει την ποιητική σύνθεση «Ο αφανισμός της Μήλος».2 Πρόκειται για έργο με ανάπτυξη σκηνική, ένα χορικό, οι στίχοι του οποίου κατανέμονται σε «τρεις γριές ξερακιανές, [ … ]

Δάφνη Μπιτζάρου: Ο καλόγερος του Monte Cassino, Μέρος 2

Στο προηγούμενο: Ο καλόγερος φεύγει από το μοναστήρι των Βενεδικτίνων μοναχών στο Monte Cassino, νότια της Ρώμης με πορεία προς την Κωνσταντινούπολη όπου θα δώσει ένα χειρόγραφο και θα αντιγράψει [ … ]

Λίζα Διονυσιάδου: Ο ποιητής Μενέλαος Λουντέμης

“Να κλαις πιο αληθινά απ’ όλους τους λυπημένους Και ν’ αγαπάς… Ν’ αγαπάς όπως πρέπει ν’ αγαπηθούν μια μέρα όλοι οι άνθρωποι…»                   Μενέλαος Λουντέμης  Τον Μέλιο, το φτωχό ορφανό [ … ]

Πηνελόπη Παπαϊωάννου:  Τι ταύτα προς Διόνυσον;[1] Σημείωμα για την παράσταση « Ιχνευταί» σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Μαρμαρινού, Φεστιβάλ Ζήρειας

Η παράσταση του σατυρικού δράματος Ιχνευταί του Σοφοκλή που σκηνοθέτησε ο Μιχαήλ Μαρμαρινός για το Φεστιβάλ Αθηνών και «ανέβηκε», με όλες τις σημασίες της λέξης, στο όρος Κυλλήνη (31 -7-2021) [ … ]