Νίκος Καρούζος (Τιμώντας τα “αντιγενέθλιά” του, που ήταν στις 28/9): Πέντε Ποιήματα μες στὸ Σκοτάδι.

 Εἰκόνα Γυρίζει μόνος στὰ χείλη του παντάνασσα σιωπὴ συνέχεια τῶν πουλιῶν τὰ μαλλιά του. Ὠχρὸς μὲ βουλιαγμένα ὄνειρα κι ἀνέγγιχτος νερὸ τρεχάμενο στὰ ῥεῖθρα, ὠχρὸς ἕλληνας. Πάντα ὁ δρόμος μέσ᾿…

0 σχόλια

Τ.Σ.ΕΛΙΟΤ (26/9/1888 – 4/1/1965): Μια συνέντευξη στο PARIS REVIEW. Μτφρ.: Παυλίνα Παμπούδη

Η συνέντευξη αυτή δόθηκε στη Νέα Υόρκη, στο διαμέρισμα της κ. Louis Henry Cohn του House of Books, φίλης του ζεύγους Έλιοτ. Οι βιβλιοθήκες του ελκυστικού λίβινγ ρουμ περιελάμβαναν μια…

0 σχόλια

Βαλεντίνη Χρ. Καμπατζά: Τα ίχνη του Χρόνου

Ο Χρόνος δεν είναι ικανός να σβήσει μνήμες, πρόσωπα, γεγονότα του παρελθόντος, που όλα μαζί –σαν ένα σύνθετο, πολύπλοκο σταυρόλεξο– συνθέτουν το παρελθόν του ατόμου· την ίδια του τη ζωή.…

0 σχόλια

Σύλβια Πλαθ. Λόρελαϊ. Κείμενο και μτφρ. Έφη Φρυδά

    Τούτη δεν είναι νύχτα μέσα της να πνιγείς· Πανσέληνος, το ποτάμι γλιστρά Μαύρο κάτω από καθρέφτη με λάμψη αδιάφορη,   Γαλάζιες οι ομίχλες του νερού σταλάζοντας Το ένα…

0 σχόλια

Ανθούλα Δανιήλ: Εμένα μου αρέσει!!!

Πέσανε όλοι να τον φάνε. Αυτοί που τον επέλεξαν, μόλις η Ελλάδα έμεινε έξω στα προκριματικά, άρχισαν να δικαιολογούνται και εκείνοι  που έλεγαν πως δεν  τους αρέσει,  σκυλεύοντας το πτώμα…

0 σχόλια

Έφη Φρυδά. Κάποιες μαμάδες – επετειακό: Μητέρα του λόχου, μαμά κλώσα, μαμά μέλισσα, μητέρα αράχνη.

  Μητέρες τέλειες που το’ χουν από ένστικτο, μητέρες από συνθήκη, μητέρες στοργικές, μητέρες μαθητευόμενες, καλές, κακές, μέτριες, ανεπίδεκτες μαθήσεως μαθήτριες. Μητέρες πανικόβλητες, κουρασμένες, παθιασμένες, μητέρες τρομαγμένες, αφοσιωμένες, διστακτικές, απρόθυμες,…

0 σχόλια

Ανθούλα Δανιήλ: Κ. Π. Καβάφης,  «Παλαιόθεν Ελληνίς»

Αυτή η μοιραία πόλις, η Αντιόχεια  όλα τα χρήματά μου τάφαγε:  αυτή η  μοιραία με τον δαπανηρό της βίο…                                           (Κ.Π. Καβάφης, «Ας φρόντιζαν»)   Το κείμενο αφιερώνεται στην Τασούλα…

1 σχόλιο

Λίζα Διονυσιάδου:  Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία

Λίγους μήνες μετά τον ερχομό μου στον κόσμο, μου έδωσαν το όνομα Ελισάβετ. Δεν ήταν το όνομα που επιθυμούσε η μητέρα μου, αλλά ο παπάς αρνήθηκε να ικανοποιήσει την επιθυμία…

0 σχόλια

Αλέξάνδρου Παπαδιαμάντη: ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ

(ΔΙΗΓΗΜΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΝ) Μεταξὺ τῶν πολλῶν δημωδῶν τύπων, τοὺς ὁποίους θὰ ἔχωσι νὰ ἐκμεταλλευθῶσιν οἱ μέλλοντες διηγηματογράφοι μας, διαπρεπῆ κατέχει θέσιν ἡ κακὴ πενθερά, ὡς καὶ ἡ κακὴ μητρυιά. Περὶ μητρυιᾶς…

0 σχόλια

Γεωργία Παπαδάκη: Χριστούγεννα – Πρωτοχρονιά. (Ο ποιητικός λυρισμός του χριστουγεννιάτικου ύμνου που έγινε εικόνα και ενός  πρωτοχρονιάτικου λαϊκού τραγουδιού της Κρήτης)

 Ο ΥΜΝΟΣ   Τί σοι προσενέγκωμεν Χριστὲ, ὅτι ὤφθης ἐπὶ γῆς ὡς ἄνθρωπος δι’ ἡμᾶς; Ἕκαστον τῶν ὑπὸ σοῦ γενομένων κτισμάτων, τὴν εὐχαριστίαν σοι προσάγει· οἱ Ἄγγελοι τὸν ὕμνον, οἱ…

0 σχόλια

Φάνης Κωστόπουλος: VIRGINIA  WOOLF, η μεγάλη κυρία του μοντερνισμού

  Μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, η  Βιρτζίνια Γουλφ ( 1882-1941 ) σφράγισε με το έργο της  τη λογοτεχνία του 20ου αιώνα και έλαβε περίοπτη θέση ανάμεσα στους νεωτεριστές του αιώνα:…

0 σχόλια
Read more about the article Έφη Φρυδά. Οι μάγισσες του Μακμπέθ. Μαγεία, προορατισμός ή σοφία;
Fuseli, Henry; Macbeth, Banquo and the Witches ; National Trust, Petworth House; http://www.artuk.org/artworks/macbeth-banquo-and-the-witches-219771

Έφη Φρυδά. Οι μάγισσες του Μακμπέθ. Μαγεία, προορατισμός ή σοφία;

Από τους αποκρυφιστές των Σουμερίων, στην αρχαία Μεσοποταμία, στο βασίλειο τους Αιγύπτου που γίνεται το κέντρο της μαγείας, ως την αρχαία Ελλάδα με τις μάγισσες Μήδεια και Κίρκη, γυναίκες σαγηνευτικές…

0 σχόλια