Η Αγγελική είναι μια στιβαρή φωνή στα ελληνικά γράμματα… μια φωνή που δεν κάμφθηκε στο χρόνο, αλλά αντίθετα απόκτησε δυναμική υπόσταση κι έγινε αστείρευτη κραυγή συναισθημάτων που θα περάσουν στον…
Ο κορυφαίος γλύπτης της αρχαίας ελληνικής τέχνης, ο Φειδίας , που ήταν ο δημιουργός του χρυσελεφάντινου αγάλματος της Αθηνάς στον Παρθενώνα, αλλά και ο άνθρωπος που είχε…
Η ελληνική γλώσσα έχει δημιουργήσει έναν μεγάλο αριθμό λέξεων από το ουσιαστικό ἄνθος, απλών και σύνθετων. Εξ αυτών πολλές είναι σε συνεχή χρήση από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα, άλλες…
Ο Jung υποστηρίζει ότι προκειμένου να ζήσουμε στον χωροχρόνο και στις σχέσεις των πραγμάτων του κόσμου, προκειμένου να επικοινωνούμε και να ανταλλάσσουμε πληροφορία με το περιβάλλον, χρειαζόμαστε ψυχολογικές λειτουργίες, από…
«Μικρό παιδί ήμουνα μέγας ψεύτης. Η αιτία ήταν το διάβασμα. Η φαντασία μου ήταν συνεχώς ερεθισμένη. Διάβαζα την ώρα του μαθήματος, στα διαλείμματα, στο δρόμο, καθώς γύριζα στο σπίτι, διάβαζα…
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ένας απλός νέος αγρότης, ο Χαρίδημος Αρβανίτης κατατάσσεται στη Χωροφυλακή. Άνθρωπος με δημοκρατικές οικογενειακές καταβολές, υπηρετεί περισσότερο για βιοποριστικούς λόγους. Από τα πρώτα χρόνια…
Και, ξαφνικά, ο όρος "νοικοκύρης", που κάποτε χαρακτήριζε κάποιον ως παράδειγμα προς μίμηση, έγινε τώρα και κενός νοήματος, αλλά και "ύποπτος". Κάποτε όποιος αγωνιζόταν για την οικογένειά του, το μεροκάματό…
O Χουάν Πέρες Χολότε, ένας µικρός lνδιάνος Τσοτσίλ από το χωριό Τσαµούλα, το σκάει από το σπίτι του – κι εδώ αρχίζει η περιπλάνησή του στα υψίπεδα της Τσιάπας αλλά…
«Τούτο το καλοκαίρι κλείνω τα πενήντα/ ο θάνατος ασταμάτητα με ροκανίζει». Έτσι ξεκίνησε. Μεσήλικη, κρίση, αλλαγές – πάνω που ήρθαν «οι δικοί μας άνθρωποι» για να βιώσουμε εκείνο το πικρό…
O Κόρμακ ΜακΚάρθι κέρδισε το Πούλιτζερ για τον πολυβραβευμένο και πολυδιαβασμένο Δρόμο και απέκτησε πρωτοφανή φήμη για σύγχρονο συγγραφέα, χάρη και στις εξαιρετικές μεταφορές των βιβλίων του στον κινηματογράφο, με αποκορύφωμα το Καμιά πατρίδα για τους…
Όσα μένουν μετέωρα ανάμεσά μας Πώς άραγε ξαφνιάσαμε τα δυο μας χέρια έτσι που σαν αδέσποτα σκυλιά Γενάρη μήνα ενώνονται χλευάζοντας τον χρόνο; Νάτανε τάχα ο παράμεσος αυτός που πρώτος…
Η Ζωή χωρίς την Αγάπη είναι σαν δέντρο δίχως άνθη και καρπούς... Η Ζωή χωρίς την Επανάσταση είναι σαν τις εποχές δίχως την Άνοιξη... Η Ζωή χωρίς την Ελευθερία μοιάζει…
