Άγγελος Αλαφρός: Δυο Λίντερ
Seliger Tod, Johann Ludwig Uhland Gestorben war ich Vor Liebeswonne; Begraben lag ich In ihren Armen; Erwecket ward ich Von ihren Küssen; Den Himmel sah ich In ihren Augen.…
Seliger Tod, Johann Ludwig Uhland Gestorben war ich Vor Liebeswonne; Begraben lag ich In ihren Armen; Erwecket ward ich Von ihren Küssen; Den Himmel sah ich In ihren Augen.…
Γενεαλογία Στον οίκο τους, ακόνιζαν τις μνήμες, να παραμένουν αιχμηρές. Τετραγώνιζαν τις συγκινήσεις σε μάκτρα ισομεγέθη, να στιλβωθούν τα εδάφη των τριόδων, να κατοπτρίζουν πένθη και γενοκτονίες. Για δεκαετίες,…
Ελενάρα, Ελενάκι, Λένα, Λενιώ, ακούει σε όλα τα ονόματα . Μερικές φορές γίνεται Έλενα για πελάτες περιωπής, που έμπαιναν από την πίσω πόρτα, εκεί που δεν υπήρχε φωτάκι μόνο ένας…
Το πρώτο δάσος ήταν από κατάρτια φώτα και νερά το λίγο χώμα που έφερε η βροχή και το ασάλευτο του γλάρου πέταγμα ήταν η πλημμυρίδα του τυχαίου με πλοία…
Ἔκλεισε πρῶτα ἡ πόρτα, ὕστερα ἄναψε ἡ μηχανή κι ἔγινε παρελθόν ἡ χαρά τῶν ἡμερῶν. Οἱ τοῖχοι ἔγειραν λειψοί, σιώπησαν τά μπαλκόνια καί τό τραπέζι ἄρχισε πολύ νά μεγαλώνει. Ἔφυγαν…
ΑΛΟΓΑΚΙΑ «Τι είναι αυτό το παιγνίδι;» ρώτησα τον συμμαθητή μου Χειμώνα (τον φωνάζαμε με το επίθετό του, χειμώνα καλοκαίρι). «Να», μου λέει «εγώ θα τρέχω μπροστά κάνοντας το άλογο…
Ελεύθερη πτώση Αυτό το μεγάλο το ματωμένο το βαθύ το μπουκωμένο το εκτροχιασμένο το φτερωτό το αντιλαλούν το ένα που αλέθει που αιμάσσει που ομογενοποιεί που καταδίδει…
Ο ΓΕΡΟ ΨΑΡΑΣ * Στo γέρμα του ήλιου αραγμένος, ακίνητος, κλειστά τα μάτια, ο γέρο ψαράς άκουγε την μπαλάντα των κυμάτων που έσκαγαν στα βότσαλα. Ταξίδευε και περιπλανιόταν σε σοφράνα…
Σιωπή «Μπήκα στη σιωπή για να μάθω» Τα μικρά, Εξάντας, 1996 Στον τόπο αυτό ακρίβυνε πολύ η σιωπή, πολύτιμη μέσα στη σπανιότητά της. Πασχίζει να ανασάνει ψάχνοντας ρωγμές στην ακαταμάχητη…
Τα συρταράκια Να σηκωθεί απ' το κρεβάτι, όπως σηκώνεται μια σημαία στον ιστό της, να στήσει στον τοίχο την ημέρα της, να διαγνώσει παθολογίες φθοράς στα σεντόνια, ν' αερίσει το…
Σεπτέμβρης Ξαφνιασμένος σταμάτησε στο μπαλκόνι του φθινοπωριάτικου εκείνου απομεσήμερου μπροστά στη θέα των κήπων που άρχισαν να φθίνουν. Γύρισε αργά μέσα κοιτάζοντας με μέ απορία μες απ’ τον καθρέφτη.…
Πέρασαν χρόνια για να καταλάβω γιατί αγόρασα απένταρη εκείνα τα κρεμαστά σκουλαρίκια με τη ροζέτα σε σχήμα σταγόνας. Ταλαιπωρημένη, τα τελευταία μου χαρτονομίσματα να διεκδικούν είδη πρώτης ανάγκης, μάλλον αιφνιδιάστηκαν…