Ο ήχος της υπεροχής μας ακροάζονται πια οι συσκευές τα στηθοσκόπια είναι ντεμοντέ και τα ιατρεία πόνου αλλάξανε συντεταγμένες· «η ιστορία σας έληξε» με ρόγχο επιθανάτιο σαλεύει ενός…
ΑΡΧΙΑΣ 1 Παλατινή Ανθολογία VII,214 Ποτέ ξανά, δελφίνι μου, δεν θα τρομάξεις τα κοπάδια των ψαριών ορμώντας μες στης θάλασσας τα βάθη που παφλάζουν, ούτε χορεύοντας με του…
Στον Α.Κ., ξέρει αυτός, που σε υψηλούς αγώνες διακρίνεται Ήταν Κυριακή, 23 Δεκέμβρη του 2024, τα Χριστούγεννα είχαν φθάσει κουρασμένα μετά από δίμηνη καταναλωτική πορεία. Γιατί ήδη, από τα…
Ο καθρέφτης της Λίδα Σαλ Τα ποτάμια στεγνώνουν, μένουν χωρίς ανάσα όταν βγει ο χειμώνας. Το απαλό γλίστρημα των ρευμάτων αντικαθιστά η απότομη σιωπή, η σιωπή της δίψας, η σιωπή…
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΑΛΑΝΟΣ * ένας ευπατρίδης Αθηναίος Εκεί που κάποτε ο Μένανδρος ο Σωτήρ, ο Ευκρατίδης κι ο Ηλιοκλής μιλώντας την δική σου γλώσσα διέδωσαν την γνώση την Ελληνική.…
Κοντεύει μία. Ούτε ξύπνιος ούτε κοιμισμένος. Γλαρώνει αγκαλιά με τα πολυδιαβασμένα Χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Παπαδιαμάντη, μέρες που είναι. Ακούει μια φωνούλα σαν θρόισμα. Οι βελόνες του δέντρου, οι κόκκινες και…
Τα τελευταία μου χριστουγεννιάτικα κάλαντα δεν μπόρεσα να τα πω. Μάταια περίμεναν πρωί πρωί οι φίλοι στην πλατεία. Ένας υψηλός πυρετός και μια λύπη έκαιγαν όλη νύχτα το μυαλό μου.…
Παραμονή Χριστουγέννων κοίταζε των αστέρων τις πτώσεις. «Εραστών αυτοχειρίες», σκέφτηκε. ( Οι λέξεις δηλώνουν την ιστορία τους μόνον όταν αναγραμματίζονται στο άναρχο φως ). Κι ύστερα στο χιόνι…
* Σε μικρά δωμάτια γράφονται μεγάλες αλήθειες. * Όλη η ποίηση απολογητική διερευνητική και εξεταστική στον άξονα του μοναχικού εγώ με το εσύ το εμείς και τους άλλους με…
Ταλαίπωρε Σωκράτη, Αυτή την αθανασία δίψασες; Το περιγέλιο τών παιδιών, Την καταφρόνεση τών μεγάλων; Θεία και ανθρώπινη Κωμωδία συνάμα, Άξιζε τόσο πίκρα, Τόσον πόνο, Πιότερο και από το δάγκωμα μαύρου…
«Ανεκπλήρωτος» Δεν σε κράτησα ποτέ. Μόνο σε φαντάστηκα σαν φως που γλιστράει απ’ το παράθυρο και χάνεται πριν το αγγίξεις. Η φωνή σου δεν ήχησε ποτέ στ’ αυτιά μου κι…
ΑΝΤΙΝΟΜΙΕΣ Νεαρές τυλιγμένες με τούλια με ενώτια, βραχιόλια χρυσά, ελαφρά τ' αεράκι φυσά φτερουγίζουν γυμνά νυχτοπούλια. Νεωκόροι γυρίζουν στους δρόμους δεν θ' αργήσει ναρθεί η βροχή μια καινούργια προσμένεις αρχή…
