Βάλτερ Πούχνερ: Σκέψεις μικρές για θέματα μεγάλα
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) Μεγάλη η βραδιά μέσα της χωρούν όλα. * Δεν ξεχωρίζω τίποτε. Γι’ αυτό μπαίνω…
(Σχόλια για μια παράξενη διαμονή σ’ έναν παράξενο κόσμο όπου συμβαίνουν παράξενα πράγματα) Μεγάλη η βραδιά μέσα της χωρούν όλα. * Δεν ξεχωρίζω τίποτε. Γι’ αυτό μπαίνω…
Σα βλέπω στις λεμονιές το ευωδιαστό χρυσάφι της φύσης, αναλογίζομαι τη σοφία σου, Σύμπαν. Ανθοί μοσχομυριστοί, ελκυστοί για αρχή, έπεται ο χρυσός καρπός με τη ζουμερή γεωμετρία, που εντέχνως κουβαλά…
Δεν ήμουν δίπλα Του. Ήμουν μέσα Του. Τη μέρα της Σταύρωσης με ένιωσα στις οπές από τα καρφιά του. Το δικό μου αίμα έρεε στις πληγές του. «Ποια είσαι;» με…
Γυναίκα Την δικιά μου Γυναίκα δεν την έφερε το φως της αυγής, ούτε το γλυκό απόβραδο. Δεν την έφερε καν μήτρα γυναίκας καρπερής Μέσα μου γεννήθηκε. Σιγά σιγά. Η κάθε…
IV Ο πληγωμένος χειρουργός ασκείται στο νυστέρι Που επίμονα το άρρωστο το μέρος ανακρίνει· Νιώθουμε στου θεραπευτή το ματωμένο χέρι Την αιχμηρή συμπόνια του, που μοναχά εκείνη Του θερμοδιαγράμματος…
ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ Μια μικρή σφαίρα που σωπαίνει με τους ωκεανούς της ακίνητους σκούρες επιφάνειες σε γαλάζιο φόντο οι ήπειροι, πανάρχαια κήτη ταξιδεύουν νωχελικά αφημένα σε μια αρχέγονη μοίρα …
ΜΟΙΡΑ ΑΓΕΙ Οι δαίμονες κρυφτήκαν στην Παγόδα του Βούδα η ματιά ελπίδες τάζει ο πόθος πούχω μέσα μου σταλάζει δροσιά στα γιασεμάκια και στα ρόδα. Μα όταν λαμπυρίζει η Σελήνη…
(ένα ποιητικο-φιλοσοφικό κείμενο για τη γραφή στην εποχή της ΑΙ) Δεν φοβάμαι τη μηχανή. Φοβάμαι τη στιγμή που η σκέψη παύει να αντιστέκεται. Την άκουσα μια νύχτα να αναπνέει μέσα…
I Περί γραφής και γραφέως ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ, Ε΄ Πρώτα χρυσοθήρας, μέχρι ν’ ανακαλύψω τη δική μου φλέβα, κατόπιν αλχημιστής, για να μετατρέψω τα λίγα της…
Ελευθερία. Ο μόνος τρόπος να ζεις Να αναπνέεις Να σκέφτεσαι Να περπατάς Υψιπετής κάτω από τα αστέρια Να μην κινδυνεύεις Να κολλήσεις για πάντα στη λάσπη Τής παχύρρευστης Υλο- Εν-…
Οἱ φωνὲς τῶν πουλιῶν (τῆς ποταμίδας τοῦ λιναρίτη τοῦ κότσυφα καὶ τοῦ νυκτάλωπος καὶ τοῦ μικροῦ τρυποκάρυδου) κι οἱ ὀσμὲς καὶ τὰ χρώματα (τῆς Μαδάρας μὲ τὰ ψήφια, τοῦ ἀσπάλαθου…
Θυμήσου, Μέχρι χθες τρώγαμε πέτρες Για να μάθουμε να μιλάμε Δαγκώναμε τα χείλια μας Σε κάθε λάθος Υψώναμε τα χέρια σαν Ικέτιδες Τώρα δεν μας αγγίζει τίποτε Ούτε καν το…