Αιμιλία Βλαχογιάννη: Ο ρυθμός του κόσμου

Σα βλέπω στις λεμονιές το ευωδιαστό χρυσάφι της φύσης, αναλογίζομαι τη σοφία σου, Σύμπαν. Ανθοί  μοσχομυριστοί,  ελκυστοί για αρχή, έπεται ο χρυσός καρπός με τη ζουμερή γεωμετρία, που εντέχνως κουβαλά…

1 Comment

Τ. Σ. ΕΛΙΟΤ: Τέσσερα Κουαρτέτα (IV): Μτφρ.: Παυλίνα Παμπούδη

IV   Ο πληγωμένος χειρουργός ασκείται στο νυστέρι Που επίμονα το άρρωστο το μέρος ανακρίνει· Νιώθουμε στου θεραπευτή το ματωμένο χέρι Την αιχμηρή συμπόνια του, που μοναχά εκείνη Του θερμοδιαγράμματος…

1 Comment

Λίλλυ Κοτσώνη: Δύο ποιήματα

ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ   Μια μικρή σφαίρα που σωπαίνει με τους ωκεανούς της ακίνητους σκούρες επιφάνειες σε γαλάζιο φόντο   οι ήπειροι, πανάρχαια κήτη ταξιδεύουν νωχελικά αφημένα σε μια αρχέγονη μοίρα  …

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: Θυμήσου

Θυμήσου, Μέχρι χθες τρώγαμε πέτρες Για να μάθουμε να μιλάμε Δαγκώναμε τα χείλια μας Σε κάθε λάθος Υψώναμε τα χέρια σαν Ικέτιδες Τώρα δεν μας αγγίζει τίποτε Ούτε καν το…

0 Comments