Λένε πως κάθε εποχή τη χάρη της έχει μεταβολίζει προσδοκίες κι ύστερα την πόρτα χτυπάει φορτώνοντας μνήμες την επόμενη. Το φθινόπωρο, ας πούμε, βγάζει φεγγάρι καπνισμένο και φεύγοντας αφήνει τα…
Ερασίμολποι ένα καράβι τόπος λιμάνι, πατρίδα, πατρικό τους αρμενίζουν ανεμίζοντας ρακοφόρα την ύπαρξη πέλαγα καρφιτσωμένα στο βλέμμα - ένα το ξημέρωμα θάλασσες στην πλώρη γράφουν τον κόρφο τους γεμίζοντας…
Τα σκεύη Με την ηχώ της αλουμίνιας αθανασίας με προσφωνούν τα εμαγιέ και οι παλαιοί τσίγκοι Με αποκαλούν χειροποίητή της τροφής πέψη σημείο βρασμού κι αμφίβια δράση μιας διπλής ζωής…
Να έρχεσαι καμιά φορά Στην έρημή μου χώρα Στις άδειες και νεκρές μου μέρες. Μη βλέπεις που φορώ Αυτό το ένδυμα Κουρελιασμένο πια απ’ τα δεινά Των περασμένων μου παθών…
Φαντάσου στον ήλιο φρεσκοπλυμένες κουρτίνες άσπρες λινές με δαντέλα στο τελείωμα μυρίζουν λεβάντα θάλασσα και θυμάρι χορεύουν στο φως γελάν στις αστραπές μεθυσμένες από άνεμο πάνε μια μπρος αποκαλύπτουν δάχτυλα…
Τυφλώνει το φως σ’ εκείνο το μπαλκόνι Οπωροφόρα δέντρα το σκιάζουν, συκιές και μια αχλάδια κοντούλα Το λάστιχο τρέχει Η σκούπα διώχνει στις σκάλες τα νερά Το μάρμαρο γλιστρά…
Μονόδρομος ο μεταμοντερνισμός σε αδιέξοδο οι αισθητικές αποδομήσεις δεν υπάρχει τίποτα πια να ανατρέψεις η τέχνη της οικοδόμησης λησμονήθηκε κάθε απλός οργανισμός είναι πιο σοφός που ξέρει πως όλα συνδέονται…
Καιρός σαρκάζει σάρκα την καταλύει κάποτε. Πέρα από αυτήν πηγάζουμε ό,τι αγαπάμε είμαστε. Ό,τι αγαπάμε διαρκεί δημιουργεί τον Κόσμο. Ψυχές σαρκάζουν τον καιρό γιατί αγαπούν αθάνατες. …
Του Νάσου Βαγενά Τα πράγματα είναι όπως τα γνώρισες. Λίγο χειρότερα ίσως, γιατί ο άνθρωπος συνηθίζει τις συφορές. Η συφορά είναι ένα σκληρό προσκεφάλι όπου πλαγιάζω και δε…
Απόγευμα Τετάρτης, ώρα του δειλινού Ανασήκωσε τις άκρες από το νυφικό και περπάτησε ως τον μόλο. Πρότεινε το αριστερό χέρι στον βαρκάρη και ακούμπησε την παλάμη της στη δική του…
Απλωμένο, αιώνια στοιχειό ριζωμένο, το σκοτάδι πυκνό στης εκκλησιάς τα κλίτη, σκεπάζει αγίων μορφές και προσκυνητάρια και κρύβει κεριά και καντήλια σβησμένα . Βαριά λαχτάρα η σιωπή στο Ιερό το Βήμα, παράξενος…
Καλέ μου Άγγελε απoλησμoνήθηκες σε τόπους γαλανούς. Α! να έσκιζες τον ουρανό και να κατέβαινες η φλογερή μορφή Σου αγάπης Πρόσωπο. Τα υγρά Σου χείλη παρηγορούν την κραυγή του…
