Παυλίνα Παμπούδη: Νυχτολόγιο II
ΙΙ Βρέθηκα μακριά απ’ τη φυλή, το ορφανό, δεν είχα φόβο, κυνηγούσα πνεύμα μεγάλου ζώου μού παραστεκόταν, πρόγονος, το τοτέμ μου κάτι ασώματο, που με προστάτευε ολόσωμο δεν είχα…
ΙΙ Βρέθηκα μακριά απ’ τη φυλή, το ορφανό, δεν είχα φόβο, κυνηγούσα πνεύμα μεγάλου ζώου μού παραστεκόταν, πρόγονος, το τοτέμ μου κάτι ασώματο, που με προστάτευε ολόσωμο δεν είχα…
ΕΡΜΙΟΝΗ Η μητέρα μου δεν αγαπούσε την ανάγνωση, ούτε τις ιστορίες. Από τα πέντε μου, έμαθα μόνη μου να τις διαβάζω , να τις αλλάζω, αν δεν μ΄ άρεσαν. Μου…
Στα καμαρίνια παραμονεύουν τον Ορέστη κι εσύ ανυποψίαστος χειροκροτάς στο τέλος κάθε πράξης. Έ, έξοδος… ποιητή κι ούτ’ ένας θεός δεν αιωρείται στη σκηνή! Το μύθο δεν τον διάβασαν σωστά,…
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ Το πλέον οικείο πρόσωπο για τους ανθρώπους είναι αυτό της Θεοτόκου, της Παρθένου Μαρίας, της Κυρίας των Αγγέλων, της Παναγίας μας. Οι άνθρωποι, όχι μόνο οι…
Ι μια πέτρα έπεσε μα δεν θυμάται ήτανε από λιθοβολισμό, από οικοδομή, από παιδάκι; Σε ακατοίκητο πλανήτη, στο φεγγάρι ή στη θάλασσα; Δεν ξέρει Η θάλασσα πάντως αναπαράγει…
ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς…
Αποστάσεις Χρωμάτων Καθόταν ο άντρας με τα άσπρα μαλλιά και κάπνιζε τσιγάρο γύρω από το λευκό του τραπεζιού. Απέναντι, ο μικρός κρατούσε κάτι στα χέρια και μιλούσε μόνος. Τα…
Κάθε σώμα κάπου ανήκει Kάθε σώμα κάπου ανήκει κάθε δέντρο μέρος από τοπίο ρίζα και ομφάλιος λώρος ο ιερός σπόγγος της μνήμης το παιδικό μάτι καθρέφτης στου μυαλού μας το…
Covid 19 Ανεστάλησαν τα όνειρα. Ερμητικά κλειστές σε συστροφή οι αγκαλιές, αδυνατούν ν’ ανθίσουν και το ποθούμενο να περικλείσουν. Γυμνώθηκαν από συναίσθημα τα αποστειρωμένα χέρια, πιστοί κι…
Η προφητεία του αετού “ο νους μου πηαίνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας, στον ένδοξό μας Βυζαντινισμό” Κ. Π. Καβάφης, “Στην εκκλησία” O καβαλάρης που καμάκωσε τον…
Οιδίπους unplugged Πάει καιρός που έχω φύγει απ’ τη Θήβα και περιφέρομαι σακάτης και τυφλός. Έφτασα σε εσένα αναπάντεχο χαμόγελο της συμφοράς μου. Ζούσες στην πλούσια Κόρινθο την…