Λένη Ζάχαρη: Καλοκαίρι στη χώρα των τραυμάτων.

Όταν ήμουν μικρή, διάβαζα κατ' επανάληψη την Ελληνική Μυθολογία. Ένας από τους αγαπημένους μου μύθους ήταν αυτός του κατακλυσμού που έστειλε ο Δίας και στη συνέχεια ο Δευκαλίων και η…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: And the Oskar goes to … Και το Όσκαρ παίρνει… η Τεχνητή Νοημοσύνη!

Μερικές φορές συναντιούνται τα πλέον ανόμοια πράγματα και προκαλούνται αντιδράσεις. Ίσως θα έπρεπε ή θα θέλαμε να προκληθούν επαναστάσεις, αλλά σε καιρούς αβέβαιους και ρευστούς δεν μπορείς να ξέρεις τι…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: Οι «φίλοι» μας τα ζώα και λοιπά παραμύθια…

Γι' άλλα ξεκινάς και άλλα τελικά γράφεις, γιατί η ζωή είναι αναπάντεχη και κρύβει εκπλήξεις δυστυχώς όχι ευχάριστες τις περισσότερες φορές. Ενώ στο μυαλό μας - εκτός από τη φαιά…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: Ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη…

Νωρίς το απόγευμα παρακολουθούσα έναν γλάρο που είχε καθίσει σε μια ταράτσα απέναντι και πηγαινοερχόταν. Τον ζήλεψα. Τον ζήλεψα για την αθωότητα και την ξεγνοιασιά του. Πήγε από δω, πήγε…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: Για μια μικρή πολύτιμη κουκκίδα…

«Όταν κοιτάζω ψηλά προς τα αστέρια, καταλαβαίνω πως είμαι μικρός, αλλά επίσης πως είμαι μεγάλος. Είμαι μεγάλος επειδή είμαι συνδεδεμένος με το σύμπαν και το σύμπαν είναι συνδεδεμένο μαζί μου»…

0 Comments

ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ: Άνθρωποι και ζώα. Πολιτισμολογικές σημειώσεις για μια αμφίσημη σχέση  

Η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα καθρεφτίζει τη σχέση του με την ίδια τη ζωή, τη βιολογική βάση της ύπαρξής του. Η εξέλιξη των ελληνικών θεοτήτων της αρχαιότητας, από…

0 Comments

Κοσμάς Κοψάρης: Συνομιλώντας με τον ποιητή Γιάννη Δούκα

Τι αντιπροσωπεύει για σας η ποίηση; Ποια τα πρώτα σας ποιητικά ερεθίσματα;   -Είτε τη γράφω, είτε τη διαβάζω, είτε την εξηγώ (σε άλλους ή στον εαυτό μου), η ποίηση…

0 Comments

Χρ. Δ. Αντωνίου: Η προσφυγική κρίση,  η υποκρισία και ο ρατσισμός στην Ευρώπη.

Αλλά έχουν μάτια κάτασπρα χωρίς ματόκλαδα Και τα χέρια τους είναι λιγνά σαν τα καλάμια, Κύριε όχι μ’ αυτούς…η φωνή τους Δεν βγαίνει καν από το στόμα τους                  Στέκεται…

0 Comments

Λένη Ζάχαρη: Έτσι είναι η ζωή; Μα όχι, δεν είναι έτσι η ζωή…

Και, ξαφνικά, ο όρος "νοικοκύρης", που κάποτε χαρακτήριζε κάποιον ως παράδειγμα προς μίμηση, έγινε τώρα και κενός νοήματος, αλλά και "ύποπτος". Κάποτε όποιος αγωνιζόταν για την οικογένειά του, το μεροκάματό…

0 Comments

Φάνης Κωστόπουλος: Ξεφυλλίζοντας τις «Μέρες του 1945-1951» του Γιώργου Σεφέρη

  Όπως στις Δοκιμές του, έτσι και στις Μέρες του 1945-1951, που είναι αφιερωμένες στη μνήμη του αδελφού του Άγγελου,  ο αναγνώστης βρίσκεται  αντιμέτωπος με τον  υπαινικτικό  λόγο του Σεφέρη,…

0 Comments

Ζωή Σαμαρά: ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ

Πού πήγαν οι άνθρωποι;   Θάλασσα               Έκλαιγε η Θάλασσα, μα ήταν γλυκά τα δάκρυά της.             Ποιος θα τολμήσει ποτέ να με αποξηράνει; Τα δάκρυά σας με νόθευσαν.…

0 Comments