Αρσένι Ταρκόφσκι: Ελιές. Μτφρ.: Λίζα Διονυσιάδου

ΕΛΙΕΣ Ο δρόμος τραβά στα γκρεμνά, εκεί που γονατίζει το χορτάρι και  φαντάσματα από άγρια ελιά,  τα κέρατά τους ακουμπισμένα στις πέτρες, παγωμένα σαν κοπάδι ελαφιών. Παράξενο πως ζω ακόμα,…

0 Comments

Λίζα Διονυσιάδου: Αρσένι Ταρκόφσκι, δυο ποιήματα

Η ΒΡΟΧΗ 1938 Πως λαχταράω ν ’ανασάνω στον στίχο Όλος ο κόσμος αλλάζει μορφή: Τα χόρτα με ανύποπτη κίνηση, το ακαριαίο και θολό μεγαλείο των δέντρων, η ερεθισμένη και φτερωτή…

0 Comments

Aρσένι Ταρκόφσκι, δυο ποιήματα. Μτφρ.: Λίζα Διονυσιάδου

ΠΡΙΝ ΠΕΣΟΥΝ ΤΑ ΦΥΛΛΑ   Έφυγαν όλοι. Αντίο στερνό,  η κίτρινη φυλλωσιά στο παραθύρι, μου έμεινε μόνο αυτό του φθινοπώρου στο σπίτι η γύρη. Σαν κρύα βελόνα ακούμπησε η καλοκαιρία…

0 Comments

ΑΝΝΑ ΑΧΜΑΤΟΒΑ, Δυο ποιήματα. Ελεύθερη απόδοση: Λίζα Διονυσιάδου

Η Αχμάτοβα στην Ανατολή Στην Ανατολή, με τους διαφορετικούς ήχους, τις δυνατές μυρωδιές και εικόνες, σε μια πολιτεία πέτρινη και μακρινή, εκεί που μερικά χρόνια αργότερα θα έστελναν και τους…

0 Comments

Λεονίντ Αντρέγιεφ: ΤΟ ΓΕΛΙΟ (μετάφραση από τα ρωσικά, Λίζα Διονυσιάδου)

Μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Λεονίντ Αντρέγιεφ με τίτλο  « ΤΟ ΓΕΛΙΟ». Το γέλιο και το κλάμα, δύο σπασμοί των μυών, εκδηλώσεις και οι δύο της ανθρώπινης ψυχής, διαμετρικά αντίθετων συναισθημάτων,…

0 Comments

Λίζα Διονυσιάδου: Για το βιβλίο του Ίβο Άντριτς “Η δεσπονίδα”

Για την δεσποινίδα, εδώ και πολύ καιρό, υπάρχουν δύο κόσμοι, εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους όχι όμως και εντελώς χωριστοί. Ο ένας είναι ο γνωστός μας κόσμος, αυτός που όλος ο…

0 Comments