Ο Αντόνιο, ένας συνταξιούχος δάσκαλος από τη νότια Ιταλία, έχει μετατρέψει το παλιό του βανάκι σε περιοδεύουσα βιβλιοθήκη για παιδιά. Με αυτό θα αποφασίσει να κάνει τον γύρο της Ευρώπης,…
Στο επόμενο καρέ Πέφτει η ασφάλεια, σπάει το σπίτι με τον θάνατο Καταμεσής του δείπνου, άηχα Θα συντριβούν οι τοίχοι. Τα μαύρα, τα ληθαργικά τετράποδα της σάλας Χρόνια…
Έξι διηγήματα, έξι ήρωες εγκλωβισμένοι σε μια προσωπική ή συλλογική δυστοπία. Οι ήρωες του Γιώργου Ψωμιάδη έρχονται αντιμέτωποι με έναν κόσμο εχθρικό. Οι συνθήκες διαβίωσης στις μητροπόλεις, η εργασιακή δυσφορία…
Από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ κυκλοφόρησε η μελέτη του πανεπιστημιακού Ν.Ι. Κοσκινά με τίτλο Κάφκα και κινηματογράφος: Ο «κινηματογραφικός» Κάφκα. Ποιος ήταν στ’ αλήθεια ο…
Ο κ. ΜΠΕΝΖΑΜΙΝ ΜΠΕΛΜΑΓΙΕΡ ΚΑΙ Η ΚΙΜ Μια φορά, κάπου στο δυτικό ημισφαίριο, ζούσε ένας βαρύτονος στον οποίο συνέβαινε κάτι παράξενο: στη διάρκεια της μέρας ήταν ο παχουλός κ.…
ΠΡΩΤΗ ΦΩΝΗ (Πολύ σιγανά): Για ν’ αρχίσουμε από την αρχή. Είναι μια ανοιξιάτικη, ασέληνη, άναστρη, βιβλικά μαύρη νύχτα στη μικρή πόλη, οι λιθόστρωτοι δρόμοι είναι σιωπηλοί και το…
(...) ΦΩΝΗ ΠΡΩΤΗ Από εκεί που είσαι, μια ανοιξιάτικη ασέληνη νύχτα μπορείς ν’ ακούσεις στον δρόμο των Οστράκων την μις Πράις, μοδίστρα και καραμελοπώλιδα, να ονειρεύεται τον εραστή της, ψηλό…
O Mαρκήσιος της Ροκαβερντίνα είναι το πιο επιτυχημένο έργο του Καπουάνα. Σε αυτό ισορροπούν με επιτυχία η τάση του προς μια διεισδυτική και ελαφρώς νοσηρή ψυχολογική έρευνα, το ενδιαφέρον του για…
(Περί του Χαμένου Χρόνου) Αγαπητή Μαντάμ Σιλένα, Ο σύζυγός μου διαβάζει εδώ και 29 μήνες κάτι βιβλία με τίτλο «Αναζητώντας το χαμένο χρόνο», κάποιου Μαρσέλ Προυστ (ξέρετε, από…
Η πρωτεϊκή φύση της φαντασίας που παράγει την Τέχνη είναι η ίδια που προκαλεί και την υπέρβαση της Επιστημονικής σκέψης (η Τέχνη ανοίγεται στις άπειρες εναλλακτικές πραγματικότητες της ζωής, η…
Ουίλλιαμ, πατέρα μου «Ουίλλιαμ, πατέρα μου» είπε ο γιος «γερνάς Εγέρασες και άσπρισες κι όμως δεν σταματάς Να κάνεις τούμπες διαρκώς με χάρη και αέρα… Στην ηλικία σου, θαρρώ,…
Η ΣΙΛΑ ΠΑΕΙ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΒΟΛΤΑ Η Σίλα φαινόταν χαρούμενη – όσο χαρούμενη μπορεί να φαίνεται μια μπάσταρδη μαύρη με κρεμαστά αυτιά, μεγάλη μύτη και σκυλίσιο βλέμμα.[1] Είχε ακούσει πως…
