Αιώνες, συνεχίζουν ήσυχα, συντεταγμένα να ’ρχονται τα κύματα Λάθρα απ’ τις απέναντι ακτές, εκείνης Της κάποτε Παγγαίας- Πολλά έχουνε να δηλώσουν, μπλε αμύθητο Τεράστια αποθέματα ψυχών- Θα ελεγχθούνε όλα στη…
ένα άγριο παραμύθι που πρέπει ν' ακούσουμε Από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου με τον παράξενο τίτλο Λυκοχαβιά του πρωτοεμφανιζόμενου διηγηματογράφου Κώστα Μπαρμπάτση, η αίσθηση που δημιουργούν οι ιστορίες…
Δεν είναι η πρώτη φορά που Χλόη Κουτσουμπέλη, βραβευμένη ποιήτρια-συγγραφέας, ξαφνιάζει τον εφησυχασμένο άνθρωπο με τη γραφή της. Στο πρόσφατο μυθιστόρημα της με τον τίτλο «Ιερεμιάδα» καλεί τον αναγνώστη σε…
πάντοθεν ευδόκιμος Η Ελένη Λαδιά στο «προλογικό σημείωμά» της δηλώνει τις αρχές που ακολουθεί στη συγγραφή της «νουβέλας» της (ο χαρακτηρισμός του λογοτεχνικού είδους ανήκει στην ίδια) Ηρώδης…
Εντυπωσιακή η σύμπνοια των δύο συγγραφέων κατά τη συγγραφή των βιβλίων τους, εντυπωσιακή η ομοιομορφία και ομοιογένεια του ύφους της γραφής τους, τα βιβλία τους φαίνεται να έχουν γραφτεί από…
Κόρες χωρίς πατέρα Γνωρίσαμε τη Lucy Fricke αυτό τον Απρίλη στο Ινστιτούτο Γκαίτε. Γεννημένη στο Αμβούργο το 1974, ευθυτενής, όμορφη Γερμανίδα λίγο πριν τα πενήντα, ζεστή, παρατηρητική, με μόνιμο…
Στον τίτλο του βιβλίου της η Παναγιώτα Λάσκαρη, Επτά μικρά άλγη για μια νοσταλγία έπαιξε φαινομενικώς δύο φορές με τη λέξη «άλγος», επί της ουσίας όμως οχτώ, αφού τα άλγη…
Τον άκουγαν, λόγους πανηγυρικούς να εκφωνεί, αρχαϊκά δόγματα και χρησμούς να ρητορεύει, πρωτάκουστα συνθήματα σύμπνοιας να απαγγέλλει κι αφού του φόρεσαν δάφνινο στεφάνι στα μαλλιά, τον σήκωσαν, τον κρέμασαν στους…
περιποίηση προσώπου Το πρωί καλός καθαρισμός λοσιόν για επιδερμίδες ώριμες ορός κι αντιρυτιδικές και μάσκες κολλαγόνου λένε πως κάνουν θαύματα ρυτίδες λειαίνουν το δέρμα ενυδατώνουν. Πείθεσαι. Αγοράζεις. Κρυφές οι…
Κόκκινο κόκκινο απαλό κόκκινο σαν τα χείλη Σου. Πιο κάτω μαύρο μαύρο φωτεινό μαύρο σαν τα μαλλιά Σου. Ύστερα η θάλασσα κρατάει κάτι από το λίκνισμά Σου. Ηλιοβασίλεμα στους…
Σε κάθε αλλαγή εποχής, κατά το ταξίδι των ρούχων από τα πάνω προς τα κάτω ντουλαπικά πατώματα κι από εμπρός προς τα πίσω, στα συρταρένια ... αχανή βάθη, που παλεύω,…
Μια καθημερινή νέκυια Είναι φορές, ιδίως κάποιες νύχτες χειμωνιάτικες που βρέχει ακατάπαυστα κι αστράφτει και βροντάει, που στη σκέψη μας έρχονται πρόσωπα που αγαπήσαμε, ζήσαμε μαζί τους ένα μικρότερο…
