Ο ΠΙΕΡΟΤΟΣ Με κουπιά ο πιερότος διασχίζει τη νύχτα φοράει λευκά τα δάχτυλα φέγγουν τρυπάν το σκοτάδι. Το φεγγάρι ασημένιο στόμα του λέει «μη ξοδέψεις άλλη ψυχή, άλλο γράμμα…
ΑΔΙΑΧΩΡΗΤΟ Το κελί σου, ασφυκτικά γεμάτο αναπνοές, κουβαριασμένες αφηγήσεις, γόρδιους δεσμούς, με κόμπους και ξεφτίσματα. Τοίχοι γερτοί, κατάστικτοι, όλο επετείους κι ονόματα. Κι όμως, σου επέτρεψαν εκείνο το…
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ Κάθε φορά που μισανοίγει απ’ τον αέρα η πόρτα άλλη η εικόνα πίσω της Τη μια φορά ένα τασάκι με αποτσίγαρα την άλλη μια άδεια…
ΣΤΗΝ ΑΚΤΗ Τ' ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ Στην Αθηνά μου Το κόκκινο πλοίο που σ’ όλη τη ζωή περίμενες Ποτέ δεν ήρθε να σε πάρει Τώρα μονάχη σου…
στην αρχαία λύρα της Α.Μ. ω πόσος πόνος σύγχρονη Ελευσίνα σε κρηπιδώνει ανυπόδητος στη γη της Ελευσίνας; άξιος Πύλης νια Περσεφόνη την αγκαλιά…
Δέκατη πέμπτη μέρα Στο άγγιγμα του έρωτα. Οι πιο ωραίες ώρες, οι πιο όμορφες στιγμές, οι πιο έντονες μέρες, και μήνες με μουσική· οι πιο φρικτές καραντίνες, οι βασανιστικές…
Ο Ρώσος συγγραφέας Άντον Τσέχωφ (1860-1904) έγραφε σχετικά με την καλλιτεχνική του μέθοδο ότι «Οι σύγχρονοι θεατρικοί συγγραφείς αρχίζουν τα έργα τους αποκλειστικά με ήρωες αγγέλους, καθάρματα και καραγκιόζηδες. Πήγαινε…
Τρία χρόνια μετά τον πρώτο θεατρικό του μονόλογο "Αυτοκράτωρ Αδριανός", ο Χρήστος Λιακόπουλος επανέρχεται με το νέο έργο του "Προμηθέας Εσταυρωμένος". Η παράσταση στοχεύει να καταδείξει τον συνεχή αγώνα του…
«Μια στερεοτυπική φάρσα από κουρασμένες λέξεις» Έτσι χαρακτηρίζουν, η Βίκυ Αδάμου και η Χριστίνα Σαμπανίκου, την παράστασή τους η οποία επιστρέφει για 4η χρονιά σε έναν ακόμη κύκλο παραστάσεων. Θέμα…
Από το τραύμα στην ποίηση. Η Όλγα Χωμενίδου σπούδασε, όπως με πληροφορεί το εμπροσθόφυλλο της εν τίτλω ποιητικής της συλλογής, Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακά στη…
Ξαπλωμένη στο δωμάτιο 29, το σύνορο της ανέμελης νιότης, η Μέλπω ονειρεύεται να μπει στο άβατο του περίφημου κάστρου της Πατησίων. Ανίδεη αρχικά για το τι θα σήμαινε κάτι τέτοιο,…
ΤΙΝΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ; Ρωτούσαν οι φωνές των γερόντων τα καλοκαίρια Έβρισκες κρυψώνα στις πικροδάφνες Πίσω απ’ τις καρέκλες στο καφενείο του πάρκου Πάντα σε ξάφνιαζε η βραχνή ερώτηση…
