Ελένη Λόππα: Άβρα Αυδή, Μονοπάτια, εκδ. Γράφημα, 2022

Με τον χαρακτηριστικό, συμβολικό τίτλο Μονοπάτια, η Άβρα Αυδή, φιλόλογος και θεατροπαιδαγωγός, εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο που περιλαμβάνει 31 κείμενα, συνήθως των 2-6 σελίδων. Υπάρχουν όμως και κάποια πιο…

0 Comments

Γρηγόρης Τεχλεμετζής: Έλενα Γκιβίση, Πώς να…. Κέδρος, 2022

Μεταμοντέρνα ανασφάλεια και ασάφεια του υποκειμένου   Υπαρξιακό είναι κατά βάση το περιεχόμενο του βιβλίου της Έλενας Γκιβίση, με διαρκείς σοφιστικές απόψεις και διατυπώσεις, που μας καταδεικνύουν περισσότερο τη δομή…

0 Comments

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης: «Η Φαμέγια», Αντωνία, Ζεβόλη Νταουντάκη, εκδ. Εύμαρος, 2022

 Οι Φαμέγιοι της ιστορίας     Στέκομαι και ξαναστέκομαι στην οικογενειακή φωτογραφία της σελίδας 390: οι γυναίκες στο κέντρο, οι άνδρες στα άκρα ή χαμηλά, η γιαγιά στον πυρήνα, τα…

0 Comments

Κοσμάς Κοψάρης, Ανδρομάχη Μασούρου, Αντάρα, εκδ. Βακχικόν

Η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή της Ανδρομάχης Μασούρου ξεχωρίζει για το βαθύ ανθρωποκεντρικό της υπόστρωμα. Στα πρώτα ποιήματα του βιβλίου αποκομίζεται η εντύπωση μιας απαισιόδοξης διάθεσης που επικεντρώνεται στην αίσθηση της…

0 Comments

Κωνσταντίνος Μπούρας: Ελένη Γκίκα, άβυσσος άβυσσον επικαλείται, εκδόσεις ΑΩ, Καλύβια Αττικής, Οκτώβριος 2022, σελ. 56

Διακειμενικοί απόηχοι από το έργο τού Μενέλαου Λουντέμη «Οδός αβύσσου αριθμός 0», αλλά και από τη θρησκευτική μας παράδοση (Ψαλμοί, 41,8)… Η ώριμη πλέον και δεινή τεχνίτις τού Λόγου, ναυσιπλόος…

0 Comments

Αλεξάνδρα Ζερβού: ένα ποίημα

 Κλάδος ελαίας*                                           Τόσες δεκαετίες, να φυλάς  ένα κλαδί ελιάς στις στάχτες, μήπως τυφλώσεις το κακό, ή και το καλοπιάσεις και το ταξίδι σου συνεχιστεί.   Ίσως φυτέψεις, τώρα,  το…

0 Comments

Αγγελική Στεφανίδου: Ένα ποίημα

Σύγχρονο παραμύθι   Πρίγκιπες  πουθενά μας  ξέμειναν τα ξίφη πεντάμορφες  περίσσιες με γέλιο μορφασμό και παγωμένο βλέμμα   Σαν δράκοντες κοιμόμαστε  με μάτια ανοιχτά Όταν ξυπνάμε τα σφαλάμε με μάνταλο…

0 Comments

Γεωργία Παπαδάκη : ΄ΑΜ’ ΕΠΟΣ, ΄ΑΜ’ ΕΡΓΟΝ  ⸺ ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΟΙΣ  ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ

Οι παραπάνω δύο φράσεις έχουν διασωθεί από τα αρχαία Ελληνικά και έχουν περάσει στη νεοελληνική με την αυτούσια αρχική τους μορφή. Και κατά πρώτον: « ΄Αμ’ έπος, άμ’ έργον», παροιμιακή…

0 Comments